คำพูดของถังถังราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางสมองของชิงไต๋ นางมองถังถังอย่างไม่อยากเชื่อ
อะไรนะ?
คนข้างกาย?
ทั้งเรื่องที่ฮูหยินของนางถูกเปลี่ยนชะตาชีวิตและเรื่องแท้งบุตร ล้วนเป็นฝีมือของโหวเหย?
ชิงไต๋คิดไปก็ยิ่งหวาดหวั่น รู้สึกเพียงความหนาวเย็นแล่นปราดขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง
นางกำฝ่ามือแน่น สะกดกลั้นให้ตนเองสงบลง พึมพำว่า "เป็นไปไม่ได้... ตอนนั้นโหวเหยมาสู่ขอคุณหนูของข้า ช่างมีใจมั่นคงและรักใคร่ลึกซึ้ง!"
ถังถังย่อตัวลง ดึงยันต์หลับนิทราที่ติดบนตัวฮูหยินโหวออกเบาๆ แล้วเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่มว่า "เจ้าอย่าเพิ่งร้อนรน ลองนึกดูให้ดีถึงความเปลี่ยนแปลงของคนข้างกายฮูหยินเจ้าก่อนและหลังแต่งงานเถิด..."
ในเมื่อคิดจะขโมยโชค ก็แสดงว่าตัวคนข้างกายคนนี้โชคชะตาของตัวเองไม่ดีเท่าไร มิฉะนั้นคงไม่ลำบากลำบนขโมยวาสนาคนอื่นหรอก
เมื่อถูกถังถังเตือน ชิงไต๋ก็พลันนึกขึ้นได้
ตอนแรกคุณชายเขยยังไม่ใช่จิ้งอันโหว เป็นเพียงบุตรอนุที่ไม่เป็นที่โปรดปรานในจวนโหว คุณหนูไม่สนใจการคัดค้านของตระกูล ตัดสินใจแน่วแน่ยอมลดฐานะแต่งมาอยู่กับเขา โชคดีที่คุณชายเขยก็เอาไหนได้ เพียงไม่กี่ปีก็สืบทอดตำแหน่งบรรดาศักดิ์
คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของชิงไต๋ก็ดูมิได้ยิ่งนัก หากเป็นฝีมือคุณชายเขยจริง กลอุบายของเขาก็ช่างล้ำลึกนัก
กลับไปแล้ว ตนต้องช่วยคุณหนูจับตาระวังคุณชายเขยให้ดี
"ชิงไต๋แทนฮูหยินขอบพระคุณมหาเมตตาของท่านยิ่งนัก..." พูดพลางนางก็ล้วงธนบัตรสามร้อยตำลึงออกมาจากอก ส่งให้อย่างเคารพ "เพียงน้ำใจเล็กน้อย เชิญใต้เท้าน้อยรับไว้..."