"พี่ชายสามไปหาถังถังหรือเจ้าคะ?" ถังถังตัวน้อยโน้มกายไปข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตารูปซิ่งสีดำขลับเบิกกว้างขึ้นทันใด ทะเลสาบใสสะอาดในแววตาสะท้อนเงาร่างของกู้จิ่นเจ๋อ
ถังถังไม่เคยเจอพี่ชายสามเลยสักครั้งเลยนะ...
เด็กน้อยเม้มริมฝีปากเล็ก ๆ น้อย ๆ ในใจรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง
กู้จิ่นเจ๋อย่อมทนเห็นถังถังเสียใจไม่ได้ วาดมือราวกับเล่นกลสักอย่าง จากนั้นก็หยิบนมก้อนที่ทำจากน้ำนมออกจากแขนเสื้อ ส่งถึงปากถังถังพร้อมเอ่ยปลอบว่า "น้องสาวจงเชื่อฟัง ต่อไปพี่ชายสามจะไปหาน้องบ่อย ๆ!"
พูดจบก็ยื่นมือข้างหนึ่งออกมาทำท่าสาบาน "ไม่ได้เจอน้องจะไม่ไปไหนทั้งสิ้น พี่ชายสามพูดแล้วต้องทำตาม!"
ตั้งแต่ร่างกายของเขาฟื้นฟูแข็งแรงดี เสด็จพ่อกับเสด็จปู่ก็จัดสรรการเรียนให้เขามากมาย ทุกวันไม่เพียงต้องฝึกวิทยายุทธ์กับอาจารย์เท่านั้น ยังต้องติดตามพี่ชายและเสด็จพ่อไปร่วมฟังการว่าราชการอีกด้วย
ยุ่งทั้งวันแทบเอาหลังเท้าเผลอหัว เข้าขั้นกินข้าวยังต้องหาโอกาสแทรก การได้ไปตำหนักเต๋ออินเยี่ยมน้องสาวสักตาแทบต้องเบียดเวลา...
คิดมาถึงตรงนี้ กู้จิ่นเจ๋อก็ถอนหายใจเบา ๆ ในใจ สายตาที่มองเด็กน้อยแววหนึ่งก็มีรอยรู้สึกผิดปนอยู่
เขาไม่ใช่พี่ชายที่ทำหน้าที่ได้ดีนัก ต่อไปไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็ต้องหาเวลาให้ได้ ต่อให้เพียงได้นั่งกินข้าวกับน้องสาวก็ยังดี...
เห็นพี่ชายสามของตนกล่าวคำมั่นสัญญาอย่างจริงจัง ใบหน้าเศร้าสร้อยของถังถังจึงเริ่มมีรอยยิ้มจาง ๆ มือเล็ก ๆ ของนางค่อย ๆ จับฝ่ามือที่เต็มไปด้วยรอยด้านของกู้จิ่นเจ๋อไว้ แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น "เช่นนั้นเมื่อถังถังว่าง ก็จะไปหาพี่ชายสามเช่นกันเจ้าค่ะ!"