"ท่านแม่ กระถางธูปทิ้งไม่ได้นะ ข้าต้องนำกลับไปดู!" เมื่อเห็นว่ากระถางธูปใกล้จะถูกนำออกไปแล้ว ถังถังก็รีบห้าม
นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ตัวกู่ในท้องพี่ใหญ่ปั่นป่วน นางต้องนำกลับไปพินิจพิเคราะห์ให้ดี
ของที่ถังถังต้องการเตรียมมาอย่างรวดเร็ว นางหมอบอยู่บนโต๊ะเขียนยันต์ด้วยความตั้งอกตั้งใจ
บัดนี้หมอหลวงทั้งสองก็ได้สติ พวกเขาไม่ได้ฟังผิดไปใช่หรือไม่?
ท่านหญิงน้อยจะถอนกู่ให้หวงซุนองค์ใหญ่?
สวรรค์เอ๋ย ท่านหญิงน้อยอายุเท่าใด นางยังเป็นเพียงเด็กทารก เหตุใดจึงถอนกู่ได้!
"ฮองเฮา ไม่ได้เด็ดขาด! ท่านหญิงน้อยยังเล็ก หากเกิดผิดพลาด ผลที่ตามมาสุดคาดคิด!"
"ใช่แล้ว ฮองเฮา! เรื่องเร่งด่วนคือการเชิญท่านโหราหลวงมาเพื่อถอนกู่ให้หวงซุนองค์ใหญ่!"
กรมหมอหลวงของพวกเขาไม่เข้าใจ แต่ท่านโหราหลวงหยั่งรู้ฟ้าดิน รอบรู้กว้างขวาง ย่อมต้องมีวิธีกำจัดตัวกู่ในร่างหวงซุนองค์ใหญ่ออกไปได้
อวิ๋นจิ้งซูมีสีหน้าเขียวคล้ำ กล่าวด้วยความกริ้ว "หุบปาก! ข้าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว!"
โหราหลวง?
ผู้นั้นรับเบี้ยหวัดของราชสำนัก แต่กลับไร้ประโยชน์ ไม่เพียงแต่มองไม่ออกว่าในร่างของจิ่นหวยมีกู่ แม้แต่ลูกสามที่หยินหยางสลับกลับก็ยังมองไม่ออก!
หึ! ผู้นั้นก็แค่พวกหลอกลวงที่อู้งาน!
อวิ๋นจิ้งซูสูดลมหายใจเข้าลึก นางเชื่อใจลูกสาวอย่างไม่มีเงื่อนไข
แม้ตัวกู่ในร่างของจิ่นหวยจะไม่ถูกนำออกมาสำเร็จ นางก็ยอมรับแล้ว…
"พวกเจ้าจงออกไปให้หมด!" อวิ๋นจิ้งซูสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา "หงอวี้ ฉุยอวี้ พวกเจ้าคอยเฝ้าอยู่ที่ประตู อย่าให้ผู้ใดเข้ามา!"