ถังถังยืนอยู่กับที่ครู่หนึ่ง แต่ไม่เห็นร่างเล็กที่คุ้นเคยนั่น จิตใจพลันรู้สึกว่างเปล่าเล็กน้อย
นางก้าวขาสั้น ๆ เดินไปข้างหน้าอีกไม่กี่ก้าว: "เจ้ายังอยู่อีกหรือ? ขนมที่สัญญาไว้ข้านำมาให้แล้วนะ~"
ยามนี้ในป่า เสียงจั๊กจั่นดังระงม ร่างโปร่งแสงร่างหนึ่งหลบอยู่หลังต้นไม้ไม่ไกลนัก แอบโผล่ศีรษะออกมามองไปทางถังถัง
ใช่พี่สาวคนนั้นหรือไม่?
แต่มันรออยู่ที่นี่วันแล้ววันเล่า พี่สาวคนนั้นก็ไม่เคยมาอีกเลย...
คิดถึงตรงนี้ ดวงตาภูตน้อยฉายแวบผ่านความว่างเปล่า แล้วหดหัวกลับไป
ต้องไม่ใช่เรียกมันแน่...
ตอนนี้ถังถังก็สังเกตเห็นว่าหลังต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลมีไอหยินจาง ๆ กลุ่มหนึ่ง ดวงตาของนางพลันเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย โบกมือไปทางหลังต้นไม้: "ข้ามีธุระติดพันน่ะ~ ตอนนี้เอาขนมมาให้เจ้าแล้ว ไกวไกรีบออกมากินขนมเถิด~"
กำลังเรียกมันอยู่หรือ?
ภูตน้อยหลังต้นไม้ตะลึงก่อน พอโผล่หัวออกมามองคนที่มาชัด ๆ ดวงตาสีเทาซีดก็เปล่งประกายวาบ แล้วรีบพุ่งเข้าหาถังถัง
"พี่สาว~ เป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย~" ภูตน้อยพุ่งเข้ากอดในอ้อมกอดถังถัง กอดแขนถังถังแน่น กล่าวอย่างน้อยใจ: "ข้ายังนึกว่าเจ้าลืมข้าเสียแล้ว~"
ถังถังลูบหัวมัน กล่าวด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย: "ข้าไม่ดีเอง ข้ามีธุระติดพัน จึงมาช้า~ นี่ ขนมพวกนี้ล้วนให้เจ้า รีบชิมเถิด~"
ภูตน้อยกอดแขนถังถังแน่น ไม่ยอมปล่อย: "ขอเพียงพี่สาวยังจำข้าได้ก็ดีแล้ว... ข้ายังนึกว่าเป็นป้าดุอีกคนเรียกข้า ข้าจึงไม่กล้าออกมา..."