เจียงเฟิง?
สีหน้าของถังถังพลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันที นางหันขวับไปมองมั่วเฟิงที่อยู่ข้างกาย "ท่านลุงเฟิง ที่แท้คนที่เล็ดลอดรอดไปได้ของตระกูลเจียงก็อยู่ที่นี่..."
ดูเหมือนท่านพ่อไม่ต้องตามหาของที่เจียงเฟิงเคยใช้และเปื้อนกลิ่นไอของเขาแล้วล่ะ~
คิดได้ดังนั้น เด็กน้อยก็อดเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้ ดวงตากลมโตระยิบระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ซุกซ่อนความภาคภูมิใจเล็กๆ เอาไว้
ต่อให้เจียงเฟิงใช้ของเสร็จแล้วทุบทิ้งเผาไฟจนสิ้น ต่อให้เขาระมัดระวังเพียงใด ก็ถูกถังถังหาเจอจนได้~
ภูตน้อยใบหน้าเขียวซีดเต็มไปด้วยความงุนงง มันเอียงคอถามด้วยความสงสัย "ท่านลุงคนนั้นกับท่านอาผู้ดุร้าย พี่รู้จักพวกเขาหรือ?"
ผีน้อยไม่เข้าใจ เหตุใดพี่สาวผู้จิตใจดีงามเช่นนี้ จึงรู้จักคนเลวและผีร้ายเช่นนั้นได้...
คิ้วตาของถังถังโค้งงอดั่งจันทร์เสี้ยว นางลูบหัวภูตน้อยเบาๆ แล้วอธิบายอย่างใจเย็น "พวกมันใช้วิชาชั่วร้ายทำร้ายคน เป็นคนที่ท่านพ่อของข้าต้องการจับกุม... ยังต้องขอบใจเจ้า หากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าเองก็คงหาเจอพวกมันไม่ง่ายดายเช่นนี้~"
พูดจบ เด็กน้อยก็เชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ นี่คงเป็นอย่างที่อาจารย์ว่า ฝ่าเท้าจนรองเท้าสึกก็หาไม่พบ แต่ได้มาโดยไม่เปลืองแรงเลยกระมัง?
"เป็นเช่นนี้นี่เอง!" ภูตน้อยพลันกระจ่างแจ้ง "เช่นนั้นพี่จะไปจับพวกมันเมื่อใด? ข้านำทางให้ได้!"
เหอะ! ให้มันรังแกผี ตอนนี้ผู้ช่วยเหลือผีมาแล้ว ดูซิพวกมันจะหนีไปไหน!