แววตาอันมั่นคงของเด็กน้อยทำให้มัจจุราชขาวดำอ้ำอึ้งไปครู่หนึ่ง กว่าจะเอ่ยว่า "ข้าทั้งสองจะกลับไปรายงานเรื่องนี้ที่ยมโลกก่อน เจ้าจงรอข่าวจากพวกข้าที่นี่..."
ไฟกรรมแห่งปรโลกเป็นสมบัติล้ำค่าของนรกภูมิ มัจจุราชขาวดำย่อมไม่กล้าตัดสินใจตามอำเภอใจ มิเหมือนน้ำสะพานไน่เหอและใยพันธนวิญญาณที่จะหยิบฉวยได้ง่ายๆ
อีกทั้งยามถังถังประกอบพิธี พวกเขาสองพี่น้องจะเฝ้าอยู่ที่นี่ตามธรรมดา มิปล่อยให้นางถูกไฟกรรมแห่งปรโลกเผาทำร้ายเป็นอันขาด
"ดีเลยเจ้าค่ะ~" เด็กน้อยผงกศีรษะอย่างว่านอนสอนง่าย: "ข้าจะรอพวกเจ้าอยู่ที่นี่~ รีบกลับมานะเจ้าคะ~"
สิ้นเสียงไม่ทันไร ร่างของมัจจุราชขาวดำก็ค่อยๆ เลือนราง ก่อนจะอันตรธานหายไป
ขณะถังถังเตรียมหันกลับเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง นางก็ได้ยินเสียงเปี่ยมกังวลของเจิ้นกั๋วกงดังขึ้น: "ไกวไก! จงระวังตัวให้มาก ท่านตาพ่อจะรออยู่ที่นี่!"
หูท่านฟังได้ยินดีเลิศ บทสนทนาระหว่างไกวไกกับมัจจุราชขาวดำเมื่อครู่ท่านฟังได้อย่างแจ่มชัด
สิ่งใดคือไฟกรรมแห่งปรโลกและน้ำสะพานไน่เหอ ล้วนเป็นของจากปรโลก ฟังดูแล้วน่าขนลุกยิ่งนัก จะให้ท่านวางใจให้ไกวไกใช้ของเหล่านี้ประกอบพิธีได้อย่างไรเล่า...
ใบหน้าเปื้อนรอยย่นของเจิ้นกั๋วกงเต็มไปด้วยความกังวล ยามมองแผ่นหลังน้อยๆ ของหลานตาหญิง ดวงตาก็เปี่ยมด้วยความรักใคร่และรู้สึกผิด
"ทราบแล้วเจ้าค่ะท่านตาทวด!" ถังถังหันกายโบกมือให้เจิ้นกั๋วกง: "ข้าจะระวังตัวเจ้าค่ะ~ พวกท่านอย่าเข้าใกล้ที่นี่เด็ดขาดเลยนะเจ้าคะ~ หากเหนื่อยล้าก็พักอยู่กับที่ก่อนนะเจ้าคะ~"