เด็กน้อยสูดลมหายใจเข้าลึก เก็บกริชยัดใส่ถุงหอม
แผนการตอนนี้คือต้องจัดการของในไหทั้งสองใบนี้เสียก่อน จากนั้นก็ขุดรากต้นฮ่วยใหญ่สองต้นนี้ออกให้หมด!
คิดถึงตรงนี้ คิ้วของถังถังก็ขมวดมุ่นโดยไม่รู้ตัว พลางค้นหาวิธีแก้ไขในสมองอย่างรวดเร็ว
ขณะที่ถังถังกำลังครุ่นคิด ปากถ้ำก็มีเสียงเปรี๊ยะประกายดังขึ้น นางหันไปก็เห็นอสนีบาตสีม่วงสายหนึ่งพุ่งเข้าหาตนอย่างรวดเร็ว
ทว่าในยามนี้จิตใจของถังถังยุ่งเหยิง นางเพียงมองอสนีบาตที่วนเวียนอยู่กลางอากาศแวบหนึ่งก็หันกลับไปคิดต่อ
เมื่อเห็นถังถังไม่สนใจตน สายฟ้าที่รายรอบอสนีบาตก็ยิ่งพลุ่งพล่าน เสียงเปรี๊ยะประกายก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ
"สายฟ้า อย่าส่งเสียงดัง!" ถังถังขมวดคิ้วเอ็ดเสียงใส "ใต้ต้นแม่ลูกนี่พบปีศาจแม่ลูกเข้าแล้ว ข้ากำลังหาทางจัดการพวกมันอยู่!"
ต้องวางอาคมขังปีศาจแม่ลูกไว้และทำลายพวกมันในไหให้สิ้นซาก
ดูจากไอชั่วร้ายและไออาฆาตที่พวยพุ่งออกมาจากไหใหญ่ทั้งสองใบนี้ก็รู้ว่ามันกำลังจะเปลี่ยนจากปีศาจแม่ลูกเป็นมารแม่ลูกแล้ว…
ตอนนี้ปีศาจแม่ลูกต่างจากภูตผีร้ายหรือสิ่งชั่วร้ายทั่วไป มันไม่เพียงไม่เกรงกลัวแสงอาทิตย์ แต่ยังไม่อาจใช้อสนีบาตทำลายได้อีก
เหตุผลก็คือ ปีศาจแม่ลูกที่กำลังจะกลายเป็นมาร ต้องการพลังอสนีบาตมาช่วยหลอมกลั่น
ไม่ว่ามันจะกลายเป็นมารได้หรือไม่ ขอเพียงถูกอสนีบาตหลอมกลั่น พลังของมันจะเพิ่มขึ้นมหาศาล ทั้งยังกระโดดออกจากสามโลกห้าธาตุ หลุดพ้นจากการพันธนาการของวิถีแห่งสวรรค์โดยสิ้นเชิง
ไม่ว่ามันจะก่อกรรมทำเข็ญในโลกมนุษย์เช่นไร วิถีแห่งสวรรค์และจอมยุทธ์ในโลกก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ตาปริบ ๆมองมันอาละวาด