ระหว่างที่กู้จิ่นเยวียนกำลังให้คนไปยกกระทะเหล็กมาจากห้องครัว ถังถังก็เงยหน้าขึ้นมากำชับว่า "ต้องมีตะหลิวด้วยนะ..."
ก่อนหน้านี้นางไม่มีเงินซื้อตะหลิว ใช้เพียงกิ่งไม้แห้งเก็บมาตามทางคนยา แต่ตอนนี้มีฐานะใหญ่โตแล้ว ตะหลิวก็ย่อมใช้ได้อย่างสบายๆ ~
เมื่อเหลือเพียงสามพี่น้องอยู่ในห้อง ถังถังจึงทำสีหน้าเจ็บปวดใจ หยิบสมุนไพรออกมาจากถุงหอม
"น้อง... น้องสาว..." สายตามองสมุนไพรที่กองพะเนินบนโต๊ะ กู้จิ่นเจ๋อกลืนน้ำลาย "นี่... ยาบำรุงสิบสมบูรณ์ต้องใช้โสมป่าร้อยปีด้วยหรือ?"
เขาเติบโตในตำหนักตะวันออก ต่อให้ไม่รู้จักสมุนไพรมีค่าทั้งหมด แต่โสมป่าร้อยปีเคยเห็นมามากมาย ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านก็ยังจำได้!
ถังถังไม่ยอมเงยหน้า โยนฮวงฉีลงครกหิน พลางตอบเสียงใส "นี่คือยาบำรุงสิบสมบูรณ์ที่ถังถังทำเพื่อพี่ชายรองโดยเฉพาะ โสมป่าร้อยปีย่อมต้องใช้สิ ~"
ไม่เพียงมีโสมป่า ยังมีฮวงฉี ตังกุยไป๋เสา ชวงโกว ฝูหลิง ไป๋จู๊ และยวงกุ้ย พอตุ๋นได้ที่แล้วใส่สุราเลือดกวางขวดหนึ่ง จากนั้นเติมขี้ผึ้งคลุกปั้นเป็นลูกกลอน ~
ร่างกายพี่ชายรองอ่อนแอเกินไป ต้องบำรุงให้เต็มที่ถึงจะถูก!
กู้จิ่นเจ๋อได้ยินแล้วใจพลันเจ็บแปลบ น้องสาวบำรุงร่างพี่ชายรองด้วยของดีเลิศล้วน แต่เขา... กลับได้ฮวงเหลียมกับขิง ทั้งเผ็ดทั้งขมกล้ำกลืนฝืนใจยิ่งนัก!
ช่างต่างกันราวฟ้ากับดิน กู้จิ่นเจ๋อแอบกัดฟัน ยาบำรุงสิบสมบูรณ์ของพี่ชายรองนี้ เขาจะแอบกินให้ได้!