"พี่ชายสาม ไม่ต้องเติมฟืนอีกแล้วเจ้าค่ะ!" ถังถังก้มลงมองหม้อเหล็กใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยของเหลวสีดำสนิท ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี "ใกล้ได้ที่แล้วล่ะ ตักขึ้นมาได้แล้วเจ้าค่ะ!"
ระหว่างที่กู้จิ่นเจ๋อกำลังดับไฟ ถังถังก็หยิบยันต์ผนึกวิญญาณออกมาสองแผ่น เผาให้เป็นเถ้าถ่านแล้วโปรยลงในหม้อ ใช้ตะหลิวคนให้เข้ากัน จากนั้นจึงกระโดดลงจากเก้าอี้ตัวเล็ก
นางเพิ่งเท้าแตะพื้น ก็ได้ยินเสียงร้องตกใจของกู้จิ่นเยวียนดังขึ้น "น้องสาม เจ้ากำลังทำอะไร?!"
ถังถังชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วรีบหันกลับไปมอง ก็เห็นพี่ชายสามของตนกำยาลูกกลอนบำรุงใหญ่ก้อนโตสีดำสนิทใส่ปากกำลังเคี้ยว
แม้จะถูกลวกจนสะดุ้งและเบ้หน้า แต่กู้จิ่นเจ๋อก็ยังไม่ยอมคายออกมา
"พี่ชายสาม!" ถังถังร้อนใจจนกระทืบเท้า รีบวิ่งไปตรงหน้ากู้จิ่นเจ๋อหมายจะแย่งยาลูกกลอนบำรุงใหญ่คืนมา แต่นางตัวเตี้ยเกินไป กระโดดสุดแรงก็ยังเอื้อมไม่ถึงแขนกู้จิ่นเจ๋อ
"พี่ชายสามรีบคายออกมาเร็วเข้า ยาลูกกลอนบำรุงใหญ่นี้พี่ชายรองกินได้ก็จริง แต่พี่กินไม่ได้นะเจ้าคะ!" ถังถังร้อนใจจนเสียงเด็กๆ แหลมขึ้น ใบหน้าน้อยๆ แดงก่ำ
พี่ชายสามมีพลังเหลือเฟือ ต้องดื่มน้ำฮวงเหลียนเพื่อลดไฟในกายอยู่แล้ว ถ้ากินยาบำรุงใหญ่ขนานนี้อีก มีแต่จะเอาชีวิตไม่รอด!
แต่บัดนี้กู้จิ่นเจ๋อไม่ได้ยินสิ่งใดทั้งสิ้น ในสมองมีแต่ของดีที่สาวน้อยทำให้ เขาต้องกินให้มากหน่อย
"อืม... รส... ไม่เลวเลย..." กู้จิ่นเจ๋อพึมพำพลางเคี้ยวตุ้ยๆ เศษยาลูกกลอนบำรุงใหญ่เลอะเต็มมุมปาก