คืนนี้ลมแรงฟ้ามืดมิด หน้าประตูห้องโหราหลวง ถังถังแอบแนบช่องประตูมองเข้าไปข้างในอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
"ศิษย์น้อง ครานี้แน่ใจหรือว่าจะสำเร็จ?" เสียงกระซิบต่ำของอาจารย์หวยเฉินดังขึ้น "ข้าไม่อยากถูกวางยาสลบอีกรอบแล้ว…"
ตามหลักแล้ว ผู้ที่สูญเสียวิญญาณควรโง่เขลามิใช่หรือ เหตุใดโหราหลวงจึงต่างจากผู้อื่น ยามควรฉลาดกลับโง่เง่า ยามควรโง่กลับหลักแหลมล้ำเลิศ!
ถังถังดึงสายตากลับมา มือน้อยนุ่มทุบอกตนเองเบา ๆ ก่อนลดเสียงเอ่ยอย่างมั่นใจ "ศิษย์พี่หวยเฉิน วางใจเถิด~ ต่อให้เง็กเซียนฮ่องเต้เสด็จมา ข้าก็จะให้วิญญาณของโหราหลวงกลับเข้าร่างให้ได้!"
ฮึ! กินครั้งหนึ่ง ฉลาดขึ้นหนึ่งส่วน!
ถังถังกินบทเรียนจากโหราหลวงมาหลายหนแล้ว ครานี้จะกินอีกไม่ได้เด็ดขาด~
ทว่าอาจารย์หวยเฉินฟังแล้ว เส้นประสาทที่ตึงเครียดกลับมิได้ผ่อนคลายลง กลับตึงยิ่งกว่าเดิม
"พวกเราเริ่มปฏิบัติการ!" ถังถังหรี่ตาลงเล็กน้อย โบกมือน้อยอย่างฮึกเหิม "ท่านลุงเฟิง ท่านลุงหาน! พวกท่านสองคนไปดักหน้าต่าง ศิษย์พี่หวยเฉินเฝ้าประตูที่นี่ ศิษย์พี่หวยเจินตามข้าไปบุกเลย~"
สิ้นเสียง ก็เห็นเด็กน้อยหน้าตาจริงจังแง้มประตูออกเล็กน้อย เขย่งเท้าย่องเข้าไป อาจารย์หวยเจินตามหลังมาติด ๆ
แสงจันทร์ส่องลอดหน้าต่างเข้ามา ทำให้ทุกสิ่งในห้องพร่าเลือน บนเตียงนอนที่อยู่ไม่ไกล เงาร่างคนพอเห็นเลา ๆ
เด็กน้อยสูดลมหายใจเบา ๆ ย่องเข้าใกล้เตียงอย่างระมัดระวัง
กว่าจะมาถึงข้างเตียงได้ ถังถังมองผ้าห่มบางที่ปูดขึ้นมา แสยะยิ้มเย็น ก่อนตบยันต์หลับนิทราที่เตรียมไว้ห้าแผ่นลงไป