ฝีเท้าม้าพุ่งทะยานไม่หยุด ถังถังและคนอื่นๆ หยุดลงที่ตีนเขาเหมยอู่ สายตามองดูยอดเขาสูงตระหง่านที่ปกคลุมด้วยเมฆหมอกหนาทึบ ช่างเป็นทิวทัศน์ที่ลึกลับน่าพิศวงนัก หัวใจของถังถังพลันถ่วงลงไปอีกครั้ง
ตกลงไปจากที่สูงเช่นนี้ ต่อให้เสด็จน้าใหญ่ใหญ่โชคดียังมีชีวิตรอด ก็ต้องบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่!
เจ้าตัวเล็กเก็บกดจิตใจ ควักนกกระดาษที่บันทึกอักษรวันเดือนปีเกิดและชื่อของท่านยายแม่ออกมาจากอกเสื้อ หยดเลือดปลายนิ้วลงบนมัน พลางท่องว่า "นกกระดาษศักดิ์สิทธิ์ตามหาผู้คน พันธะด้วยเลือด! แซ่เฮ่อฮวาเจิน โปรดนำทางข้าไป! ไป!"
ทันใดนั้นเอง นกกระดาษบนฝ่ามือของถังถังก็ถูกปกคลุมด้วยรัศมีสีทอง แล้วค่อยๆ ลอยสูงขึ้นไปครึ่งฟ้า
ด้วยแสงทองที่ปกคลุมนี้ น้ำฝนที่โปรยปรายก็ไม่สามารถทำให้มันเปียกชื้นได้ กลับกัน หยาดฝนยังเลี่ยงหลบราวกับหวาดกลัว
"เสด็จอาหก ท่านนำคนตามนกกระดาษไปด้วย!" ใบหน้าเล็กของถังถังเคร่งเครียด "นี่คือยาลูกกลอนรักษาหัวใจ เมื่อพบท่านยายแม่ของข้าแล้ว ให้ท่านตาพ่อรีบกิน! กินมากที่สุดครั้งละสามเม็ด จำให้ดี!"
ยาลูกกลอนรักษาหัวใจหนึ่งเม็ดช่วยยืดอายุคนใกล้ตายได้อีกสามถึงห้าวัน ด้วยสถานการณ์ของท่านตาทวดตอนนี้ กินมากไปก็ไร้ประโยชน์ มีเพียงรักษาชีวิตไว้ก่อน!
รอถังถังพบเสด็จน้าใหญ่ใหญ่แล้ว จะรีบตามไปรักษาท่านตาทวด!
"เข้าใจแล้ว!" กู้เยี่ยนฉือเปลี่ยนท่าทีจากที่มักจะออกทะเลอยู่เรื่อย กล่าวตอบอย่างจริงจัง "เจ้าหนูวางใจได้ องค์อาจะจัดการให้สำเร็จ!"
พูดจบ กู้เยี่ยนฉือก็ออกแรงหนีบสีข้างม้า ม้าส่งเสียงร้องแหลมก่อนวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ด้านหลังเขา กองทัพเสวียนเจี่ยสามพันนายก็ตามมาติดๆ เสียงฝีเท้าใหญ่โตทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนน้อยๆ