"ท่านหญิงคังเล่อ ท่านย่าของข้าทำให้ท่านขุ่นเคืองอย่างไรหรือ?" น้ำตาของเฉิงซีโหรวร่วงพรู "ท่านถึงได้คิดจะเอาชีวิตนางถึงเพียงนี้?"
ท่านย่าต่อหน้านางนั้น เมตตาอ่อนโยนมาโดยตลอด ทั้งยังรักใคร่แม่ของนางยิ่งนัก เหตุใดจึงทำเรื่องเช่นนี้?
แม่ของนางแท้จริงแล้วเศร้าโศกเกินไปที่บิดาจากไป สุดท้ายล้มป่วยร่ำไรตรอมใจตาย!
เฉิงซีโหรวดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา จ้องมองถังถังเต็มไปด้วยความแค้น อยากจะฉีกปากของนางทิ้ง
"ข้าบอกว่านาง ไม่ได้บอกเจ้าใช่ไหม?" ถังถังใบหน้านวลแน่นแดงก่ำเพราะความโกรธ เท้าสะเอวตวาด "การตายของแม่เจ้า เจ้าก็หนีไม่พ้น!"
วังบิดามารดาของเฉิงซีโหรวบุ๋มลึก นี่หมายความว่านางมีวาสนากับบิดามารดาน้อย เดิมก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
คนที่บิดามารดาจากไปเร็ว ล้วนมีโหงวเฮ้งเช่นนี้
แต่เฉิงซีโหรวไม่เหมือนกัน ที่วังบิดามารดาของนางปรากฏเส้นเขียวขึ้นมา นี่หมายความว่าการตายของแม่เฉิงซีโหรว เกี่ยวข้องกับนาง!
"เจ้าเหลวไหล!" สีหน้าเฉิงซีโหรวเปลี่ยนไป "แม่ของข้าตายเพราะโรคภัย จะมาเกี่ยวกับข้าได้อย่างไร?"
ช่วงที่แม่นอนพักรักษาตัว นางคอยปรนนิบัติอยู่หน้าเตียงทุกวัน คอยเช็ดตัวส่งยาไม่เคยขาด!
แม้แต่ยาบำรุงที่แม่ดื่มประจำ ก็ล้วนเป็นพวกมาม๊าจากโรงครัวของท่านย่าเป็นผู้ต้ม ไม่มีทางมีปัญหา
เฉิงซีโหรวหลับตา แม่ตายเพราะโรคภัย ท่านหญิงคังเล่อกำลังพูดจาเหลวไหล
สีหน้าฮูหยินผู้เฒ่าเฉิงก็ซีดเผือดแล้ว หนังตาที่หย่อนคล้อยปิดบังความตื่นตระหนกในแววตา
นี่…นี่จะเป็นไปได้อย่างไร…
เรื่องเหล่านี้นางคิดว่าตัวเองทำอย่างแนบเนียนไม่มีช่องโหว่ ท่านหญิงคังเล่อเด็กน้อยอายุสามขวบจะรู้แจ้งชัดเจนเช่นนี้ได้อย่างไร?
