เฉินอันกำลังจะตอบคำถามนั้น แต่ไม่คิดว่าหลี่จี้ท่างจะมาด้วย
พอเห็นเฉินอันก็พูดว่า "พี่อันจื่อ ได้ยินว่าพี่จะตั้งทีมล่าหมูป่า ดูฉันไง?"
เฉินอันยังไม่ทันพูด หวังฟู๋กุ้ยก็ขำออกมาก่อนแล้ว
"ไปๆๆ หลี่จี้ท่าง นายมาวุ่นวายอะไร เรื่องแบบนี้นายควรจะมาเกี่ยวข้องด้วยเหรอ?"
"ดูรูปร่างเล็กบางอย่างนายสิ เหมาะเหรอ?"
รูปร่างของหลี่จี้ท่าง ถือว่าตัวเล็กมากในหมู่ชาวตะวันออกเฉียงเหนือ
เขาสูงแค่ 165 เซนติเมตร ตัวก็แห้งผอม
ปกติเขาก็แค่นั่งคิดบัญชีในหมู่บ้าน แล้วไปทำงานเบาๆ กับพวกผู้หญิงในทีมผลิต ก็ได้แต้มแรงงานพอแล้ว
ดังนั้นเขาจึงมีชีวิตที่สุขสบายดี
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลังจากที่ร่วมกับเฉินอันติดต่อทางลับ แล้วทำธุรกิจเนื้อป่าพร้อมกับน้า (น้องชายของแม่) ของเขาอย่างหูเสียนจื้อ
ชีวิตเขาในตอนนี้สุขสบายยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา
ตอนนี้เขามาหาเฉินอัน ที่จริงก็อยากจะขายหน้าให้เฉินอัน
ความหมายคือ: พี่อันจื่อ เรายังเป็นคนเรือลำเดียวกันอยู่
คนตะวันออกเฉียงเหนือนี่เป็นแบบนี้ อยากจะทำให้คนอื่นมองตัวเองสูงขึ้นด้วยการแสดงความซื่อสัตย์
ส่วนจะช่วยได้จริงหรือไม่ หลี่จี้ท่างเองจะไม่รู้ได้ยังไง?
เมื่อเผชิญหน้ากับการหยอกล้อของหวังฟู๋กุ้ย หลี่จี้ท่างพูดว่า: “ไปไปไป ฉันกำลังคุยกับพี่อันจื่ออยู่ แกมายุ่งอะไรด้วย ”
เฉินอันมองหลี่จี้ท่าง ยิ้มๆ แล้วพูดว่า "ฉันว่าแกอยู่บ้านเฝ้าเมียเถอะ เราจะล่าหมูป่ากันตอนดึก ตอนนั้นอากาศหนาวเหน็บ อย่าให้แกหนาวตายไปซะก่อนล่ะ"