ต้องรู้ว่าในยุคนี้กรรมกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รายได้ถือว่ารั้งต้นๆ ของประเทศแล้ว
เงินเดือนหนึ่งเดือนก็แค่สิบกว่าหยวน ต้องเป็นช่างเทคนิคระดับสูงถึงจะได้เงินเดือนเป็นหลายสิบหยวน
ช่างเทคนิคระดับสูงน่ะ โคตรจะเจ๋งเลย!
ตอนนี้รายได้ของเฉินอันสูงกว่าช่างเทคนิคระดับสูงตั้งสิบเท่าขึ้นไป
ถึงทำให้หลี่จี้ท่างตกใจขนาดนี้
ตรงกันข้าม ท่าทีของเฉินอันกลับนิ่งเฉยมาก
ยังไงเขาก็เป็นคนเกิดใหม่ เคยมีชีวิตสองรอบ เห็นอะไรมาหมดแล้ว จะไปตื่นเต้นอะไรง่ายๆ ได้ยังไง
หูเสียนจื้อกลับชื่นชมเฉินอันตรงจุดนี้มาก
เขาตบไหล่เฉินอันแล้วพูดว่า "หนุ่มน้อย ทำดีต่อไป เธอจะมีอนาคตที่สดใสมาก"
"อ้อ แล้วก็ กวางเล็ก, กวางป่า, ตัวแบดเจอร์, สุนัขจิ้งจอก แค่เธอล่าได้ก็เอามาส่งที่นี่ได้เลย... เรื่องราคาน่ะ เธอก็รู้ดี"
หลี่จี้ท่างพูดอย่างตื่นเต้น "น้า นายไม่รู้จริงๆ พี่อันเขาล่ากวางเล็กได้ตัวหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน แถมแบ่งเนื้อให้หลานด้วย เนื้อนั้นโคตรหอมเลย!!"
หูเสียนจื้อได้ยินก็ลืมตากว้าง "ไม่เลวๆ ดูท่าฉันจะมองเธอต่ำไปจริงๆ ด้วยนะ เสี่ยวเฉิน"
"คราวหน้าเธอล่ากวางเล็กได้ยังไงก็ต้องส่งมาที่ฉันสักตัวนะ! ฉันอยากลองชิมดูบ้างว่ามันหอมขนาดนั้นจริงไหม!"
เฉินอันก็รับปากเป็นคำเดียว "ได้เลย หัวหน้าหู งั้นเรามาร่วมงานกันอย่างมีความสุขก็แล้วกัน"
"แต่... ฉันมีข้อแม้เล็กน้อย"