หัวใจของเฉินอันเต้นระรัวอยู่ในอก
ระยะทางไกลขนาดนี้ และฟ้าก็มืดขนาดนี้ เขาไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยว่าจะยิงให้ตายในนัดเดียว
หรืออาจจะพูดได้ว่า เขามีโอกาสยิงเพียงแค่นัดเดียว
จ้าวหมาป่าเฒ่าก้มตัวลงต่ำ ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว
นี่คือการทดสอบของจ้าวหมาป่าเฒ่า
เฉินอันก็ไม่กลัว เขายกปืนขึ้น จ้องไปที่จ้าวหมาป่าเฒ่าอย่างไม่ละสายตา
ทันใดนั้น...
จ้าวหมาป่าเฒ่าก็เร่งความเร็วอย่างกะทันหัน พุ่งตรงมาทางเฉินอัน
ความเร็วของจ้าวหมาป่าเฒ่าช่างน่ากลัว ร่างกายอันใหญ่โตไม่ได้ส่งผลต่อความคล่องแคล่วของมันแม้แต่น้อย
แทบจะในพริบตา มันก็เกือบจะถึงตัวเฉินอันแล้ว
มันเผยเขี้ยวอันแหลมคม ดวงตาสีเขียวเรืองรองเต็มไปด้วยความกระหายเลือดอันโหดร้าย
ในป่าหิมะแห่งนี้ จ้าวหมาป่าเฒ่าสามารถนับได้ว่าเป็นนักล่าระดับสูงสุด
ทันใดนั้น จ้าวหมาป่าเฒ่าก็พุ่งตัวเข้าใส่อย่างรุนแรง
ระยะห่างระหว่างจ้าวหมาป่าเฒ่ากับเฉินอันเหลือเพียงสามเมตรเท่านั้น
และเฉินอันรอคอยโอกาสนี้อยู่...
เขายกกระบอกปืนขึ้น แล้วเหนี่ยวไก
จ้าวหมาป่าเฒ่าที่พุ่งตัวขึ้นไปบนอากาศแล้ว ตัวมันชะงักกลางอากาศ แล้วก็ตกลงไปกองกับพื้นหิมะอย่างแรง
พื้นหิมะถูกย้อมเป็นสีแดงฉานด้วยเลือดทันที
หลังจากถูกลูกปืน จ้าวหมาป่าเฒ่าก็ไม่ได้ตายทันที เฉินอันยกปืนขึ้น แล้วรีบวิ่งเข้าไปหา
ในสายตาของเฉินอันไม่มีความเวทนาแม้แต่น้อย มีเพียงความสงบนิ่งเท่านั้น
เขายกปืนล่าสัตว์ขึ้น เล็งไปที่หัวหมาป่า โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย