บทที่ 35 ราชาแห่งเผ่าเหวียนหรงยอมจำนน!
เย่ฝานคำรามด้วยความโกรธ ก่อนพุ่งเข้าไปประหนึ่งคนคลุ้มคลั่ง
ทุกคนต่างตกตะลึง เมื่อเห็นผิวกายของเย่ฝานเกิดคลื่นอากาศสีขาวขึ้นมาวูบหนึ่ง
นี่คือสัญญาณของความเร็วที่ทะลวงกำแพงเสียง จนเกิดเสียงระเบิด!
รวดเร็วถึงเพียงใดกัน!
เย่ฝานถึงกับชิงพุ่งไปขวางหน้าเสิ่นมู่หรงได้ก่อนหลิวเฉิงเอิน แล้วยกหมัดชกออกไปเต็มแรง!
เสียง “ปัง!” และ “กร๊อบ!” ดังขึ้นติดกัน
หลิวเฉิงเอินกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง
ซี่โครงตรงอกหักผึง ร่างทั้งร่างกระเด็นลอยออกไปประหนึ่งสุนัขตาย!
เย่ฝานพุ่งเข้าไป ใช้สองมือบีบคอหลิวเฉิงเอินแน่น “คิดจะทำร้ายประธานแปดของข้าหรือ? เจ้าคิดว่าข้าจะยอมให้โศกนาฏกรรมเกิดซ้ำอีกครั้งหรือไร?”
“ใครก็ตามที่คิดทำร้ายประธานแปดของข้า จงตายเสีย! ตาย! ตาย!”
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของหลิวเฉิงเอิน!
“อ๊าก! พลังปราบในของข้า...”
“เจ้า...เป็นตัวประหลาดอะไรกัน?”
“ท่านพ่อของข้าล่ะ? เขาอยู่ที่ใด?”
“ฝ่าบาท...ฝ่าบาท...”
เพียงชั่วไม่กี่อึดใจ หลิวเฉิงเอินก็กลายเป็นศพแห้งกรังไปจนหมดสิ้น!
“ฮ่า ๆ ๆ... ตายแล้ว! หลิวเฉิงเอินตายแล้ว ประธานแปดปลอดภัย! ฮ่า ๆ ๆ... ข้าเปลี่ยนประวัติศาสตร์ได้จริง ๆ!” เย่ฝานเงยหน้าหัวเราะลั่นฟ้า
ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหน้ากันอย่างงุนงง!
เย่ฝานเสียสติไปแล้วหรือ?
“น้องชาย!”
เสิ่นมู่หรงพุ่งเข้ามา โอบเย่ฝานไว้ในอ้อมแขน แล้วกดศีรษะเขาแนบอก ความนุ่มนวลสัมผัสเข้ามา!
“เจ้าเป็นอะไรไป? อย่าทำให้ข้าตกใจสิ!”
“ข้าตรวจดูให้!”
เซียวหยาเฟยรีบพุ่งเข้ามา
นางจับข้อมือเย่ฝานเพื่อตรวจชีพจร ก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก!