ตอนที่ 34 ข้าก่อกบฏแล้วจะทำไม?
หุบเขามังกรสะบั้น
“เปิดฉากยิง!”
ทันทีที่เย่ฝานออกคำสั่ง ราชาแห่งเผ่าเหวียนหรงก็ได้เห็นฉากที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิต!
กองทัพชั้นยอดที่สุดของเผ่าเหวียนหรงล้มตายราวกับรวงข้าวถูกเกี่ยว เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่สิบครั้งก็มีผู้บาดเจ็บล้มตายนับพัน!
“สังหาร! อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”
“หวังต้าเหนียน! ใครก็ตามในเผ่าเหวียนหรงที่เข้าใกล้ประธานแปดของข้า จงยิงมันให้พรุนเป็นรังต่อ!”
เย่ฝานราวกับเทพแห่งความตาย
ทหารองครักษ์แปดร้อยนายใต้บังคับบัญชาของหวังต้าเหนียนกวาดล้างศัตรูอย่างบ้าคลั่ง ต่อให้ในกองทัพของราชาแห่งเผ่าเหวียนหรงจะมีอู่เจ่อผู้แข็งแกร่ง ก็ยังไม่อาจต้านทานอานุภาพของกระสุนได้!
เย่ฝานไต่เชือกลงมาจากบอลลูนอากาศร้อน
เมื่อเหลือระยะจากพื้นดินราวสิบกว่าเมตร เขาก็กระโดดลงมา ร่อนลงข้างกายเสิ่นมู่หรง!
“เขาคือเย่ฝาน บุตรชายของท่านอ๋องหรือ?”
“สมกับเป็นลูกเสือที่พ่อเป็นเสือจริง ๆ!”
เหล่าทหารและแม่ทัพที่ยังเหลืออยู่ข้างกายเสิ่นมู่หรงต่างตื่นเต้นยินดี
“ประธานแปด!”
เย่ฝานรีบเข้าไปคว้าข้อมือของเสิ่นมู่หรงเพื่อตรวจชีพจร เมื่อแน่ใจว่านางไม่เป็นอะไรมากจึงกล่าวว่า “เจ้าพักผ่อนให้ดี ที่เหลือปล่อยให้ข้าจัดการ!”
เสิ่นมู่หรงเบิกตางามกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เสี่ยวฝาน เจ้ามาได้อย่างไร?”
“แถมยังบินลงมาจากฟ้าอีก? ของสิ่งนั้นคืออะไรกันแน่?”
เย่ฝานส่ายหน้า “ประธานแปด ไว้กลับไปแล้วข้าค่อยเล่าให้เจ้าฟัง!”
“เจ้าเห็นหลิวเฉิงเอินหรือไม่?”
เสิ่นมู่หรงส่ายหน้า “เมื่อครู่ยังอยู่เลย คงฉวยโอกาสตอนชุลมุนหนีไปแล้ว!”
“เขาหนีไม่พ้นหรอก!”
เย่ฝานประคองเอเคโฟร์ตี้เซเว่นไว้ในมือ แล้วตะโกนก้องใส่กองทัพหลักสามแสนกอง “นอกจากหลิวเฉิงเอินแล้ว ใครก็ตามที่ขัดขืน จงสังหารโดยไม่ละเว้น!”