ตอนที่ 36 ความทะเยอทะยานของอ๋องตงเจียง!
นาหลันเฟิงอวิ๋นไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย “ฮ่าฮ่าฮ่า! หลินไป่ชวน ต่อให้เจ้าฆ่าข้าสักคน ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเจ้าก่อกบฏไม่ได้!”
“ประวัติศาสตร์จะบันทึกเรื่องราวตามจริง ต่อให้วันนี้เจ้าได้เป็นจักรพรรดิ วันหน้าลูกหลานของเจ้าก็ต้องถูกผู้คนสาปแช่ง!”
“สกุลหลินแห่งตงเจียงของเจ้า จะถูกตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศไปชั่วกาล!”
สิ้นคำ ขุนนางจำนวนมากที่ไม่กลัวตายต่างก้าวออกมาสนับสนุน!
“ถูกต้อง!”
“หลินไป่ชวน อ๋องหนานหลิง อ๋องซีโป พวกเจ้าสามตระกูลร่วมกันก่อกบฏ! ย่อมต้องถูกสาปแช่งไปชั่วลูกชั่วหลาน!”
“คนรุ่นหลังจะจดจำพวกเจ้า! พวกเดรัจฉานที่ต่ำกว่าหมูหมา!”
ทั่วทั้งโถงจินหลวนดังกึกก้องไปด้วยเสียงสาปแช่ง!
อัครมหาเสนาบดีหวังกั๋วจงคุกเข่าอยู่บนพื้น เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก แต่กลับไม่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
หลินไป่ชวนหัวเราะเยาะอย่างขบขัน “พวกบัณฑิตคร่ำครึทั้งหลาย!”
“อ๋องจะทิ้งข้ออ้างให้พวกเจ้าจับผิดได้อย่างไร? ก่อกบฏงั้นหรือ? อ๋องไปก่อกบฏตั้งแต่เมื่อไรกัน?”
“เห็นชัด ๆ ว่าจักรพรรดิต้าเซี่ย หลี่ฝูหยวน ประชวรด้วยโรคร้ายและสิ้นพระชนม์กะทันหัน! องค์รัชทายาทหลี่เฉิงเฉียนจึงสืบราชบัลลังก์ ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่แห่งต้าเซี่ย!”
สิ้นเสียง!
พลันเกิดความโกลาหลขึ้นที่ประตูโถงจินหลวน หลี่เฉิงเฉียนในฉลองพระองค์มังกรเดินเข้ามาในโถงจินหลวน ท่ามกลางทหารที่รายล้อมคุ้มกัน!
“ถวายบังคมฝ่าบาท!”
หลินไป่ชวนค้อมกายคำนับอย่างขอไปที
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ในโถงจินหลวนต่างหรี่ตาลง ก่อนจะสูดลมหายใจเฮือกใหญ่!
“องค์รัชทายาท! ฝ่าบาทยังประทับอยู่ เจ้าใส่ฉลองพระองค์มังกรได้อย่างไร?”
หลี่ฝูหยวนหันพระพักตร์กลับมาอย่างยากลำบาก ทอดพระเนตรองค์รัชทายาทที่ทรงโปรดปรานที่สุดอย่างไม่อยากเชื่อ!
แม้ตอนที่เย่ฝานก่อกบฏบีบบังคับพระองค์ พระองค์จะทรงแสร้งปลดองค์รัชทายาท แต่ทันทีที่เย่ฝานมุ่งหน้าไปยังแดนเหนือ และเสิ่นมู่หรงถูกสังหาร พระองค์ก็ทรงคืนตำแหน่งองค์รัชทายาทให้หลี่เฉิงเฉียนทันที!
