บทที่ 39 สังหารเย่ฝาน รับบำเหน็จหมื่นหู!
ให้ถังเมียวอีอยู่ต่อ แล้วมอบหมายให้คนของตระกูลนาหลันดูแล
ส่วนเย่ฝานพาคนของตนมุ่งหน้าไปยังพระราชวังหลวงโดยตรง!
นาหลันเฟิงอวิ๋นจ้องแผ่นหลังของเย่ฝาน พลางพึมพำกับตนเองว่า “เด็กคนนี้…กลายเป็นมังกรขึ้นมาจริง ๆ!”
“หลินไป่ชวนท้ายที่สุดก็ไร้ลักษณะมังกร ไม่อาจเป็นโอรสสวรรค์ผู้ถูกลิขิตได้! หรือว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ราชวงศ์ต้าเซี่ยจะต้องเปลี่ยนไปใช้แซ่เย่แล้ว?”
“หากรู้แต่แรกว่าเป็นเช่นนี้ เมื่อสามสิบปีก่อน…”
“ท่านนาหลัน ท่านรู้อะไรบางอย่างอยู่หรือไม่?” ถังเมียวอีถาม
“เฮ้อ…”
เสียงถอนหายใจหนักหน่วงดังขึ้นครั้งหนึ่ง!
……
พระราชวังต้าเซี่ย โถงจินหลวน
หลินไป่ชวนนั่งอยู่บนแท่นมังกร หลี่เฉิงเฉียนยืนปรนนิบัติอยู่ข้างแท่นมังกรในชุดมังกร ราวกับขันทีคนหนึ่ง คอยฟังหลินไป่ชวนออกคำสั่ง!
ขุนนางในท้องพระโรงหลายคนต่างมีสีหน้าตื่นเต้น!
คนส่วนใหญ่ในหมู่พวกเขาลอบสมคบกับหลินไป่ชวนมานานกว่าสิบปี หากหลินไป่ชวนได้ขึ้นครองราชย์ พวกเขาย่อมพลอยได้เลื่อนขั้นตามไปด้วย ผลประโยชน์มากมายมหาศาลรออยู่เบื้องหน้า
“ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
ทันใดนั้น เสียงเร่งร้อนเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ทำลายภาพฝันของทุกคน
ทุกคนหันกลับไปมองทางประตูโถงจินหลวน ร่างหนึ่งโซซัดโซเซพุ่งเข้ามา ก่อนจะไถลเข่าบนพื้นมาหยุดอยู่ใต้บันไดหน้าพระที่นั่ง “ฝ่าบาท! แย่แล้ว แย่แล้ว…”
หลินไป่ชวนขมวดคิ้ว “หวังกั๋วจง เจ้าไม่ได้อยู่คุมการประหารหรือ?”
“เซียวเอ๋อร์เล่า? เกิดอะไรขึ้น หรือว่าลานประหารมีเหตุเปลี่ยนแปลง?”
หวังกั๋วจงตัวสั่นงันงก กล่าวด้วยความหวาดกลัวว่า “กองทหารเกราะหนึ่งหมื่นนายของซื่อจื่อ ถูกคนแปดร้อยคนของเย่ฝานกวาดล้างจนหมดสิ้น!”