ตอนที่ 25 ห้วงมิติหุนตุ้นชั้นที่สี่ จำลองสรรพสิ่ง!
รักษาถังเมียวอีเสร็จ เย่ฝานก็เดินออกมาจากห้อง
เซียวหยาเฟยเดินตามออกมา “น้องชาย! เจ้าเรียนวิชาแพทย์มาจากที่ใด?”
“ทั้งที่เจ้าเป็นผู้มีชีพจรสวรรค์ ไม่อาจฝึกยุทธ์ได้แท้ ๆ!”
“แต่ตอนนี้เจ้าไม่เพียงฝึกยุทธ์ได้ วิชาแพทย์ยังเหนือกว่าไซฮัวโถวอีก!”
“น้องชาย ช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่?”
ภายใต้แสงจันทร์ ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความสงสัย!
นางเริ่มอ่านเขาไม่ออกแล้ว!
“ทั้งที่เพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือนเอง! ตอนตรุษจีนปีก่อน เจ้ายังเป็น...”
เซียวหยาเฟยชะงัก ไม่พูดต่อ เพราะกลัวคำพูดของตนจะทำร้ายจิตใจเย่ฝาน
แต่เย่ฝานกลับยิ้ม แล้วรับคำต่อจากเซียวหยาเฟย “ข้ายังเป็นตัวไร้ค่าจอมเสเพลอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย!”
เซียวหยาเฟยส่ายหน้า “น้องชาย เจ้าไม่ใช่คนไร้ค่า!”
“แต่เพิ่งผ่านไปไม่กี่เดือน เหตุใดเจ้าถึงทำให้ข้าอ่านไม่ออกเสียแล้ว?”
นางจ้องมองเย่ฝาน
เย่ฝานทอดถอนใจอยู่ในใจ!
สำหรับเซียวหยาเฟย นี่อาจเป็นเพียงไม่กี่เดือน แต่สำหรับเขา นี่คือการใช้ชีวิตมาถึงสองชาติภพ!
เงียบไปนาน เย่ฝานจึงเอ่ยขึ้น “พี่หยาเฟย ข้าฝันไปยังสถานที่ที่ไกลแสนไกล ที่นั่นทำให้ข้าเปลี่ยนแปลงไป!”
“สถานที่ที่ไกลแสนไกลหรือ?”
“ใช่ ไกลแสนไกล!”
เซียวหยาเฟยมองเย่ฝานแล้วรู้สึกปวดใจ แววตาของเขาเผยความรู้สึกเหมือนผู้ผ่านโลกมามาก
นางเดินเข้าไปลูบแก้มเย่ฝาน “ถ้ามีโอกาส ต่อไปเจ้าพาข้าไปด้วยได้หรือไม่?”
เย่ฝานชะงักไป
จากนั้นก็พยักหน้า “ได้! หากเป็นไปได้ ข้าจะพาพี่ไป!”
“จริงสิ พี่หยาเฟย ที่นี่มียาลูกแดนหรือไม่?”
เซียวหยาเฟยฉลาดเฉลียว “เจ้าจะฝึกยุทธ์หรือ? ดี! เจ้าต้องการยาลูกแดนเท่าใด?”
เย่ฝานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพบว่าตนยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องอู่เจ่อ “ตอนนี้ข้าเป็นอู่ซือชั้นหนึ่ง หากต้องการทะลวงขั้น ต้องใช้ยาลูกแดนเท่าใด?”
“โดยทั่วไป อู่ซือชั้นหนึ่งใช้ยาลูกแดนมนุษย์ระดับต่ำห้าสิบเม็ด ก็เพียงพอจะทะลวงขอบเขตย่อยหนึ่งขั้นแล้ว!” เซียวหยาเฟยยิ้มบาง ๆ