บทที่ 47 ประมุขสำนักใหญ่ถังเหมิน ตาย!
“เสี่ยวฝาน!”
เซียวหยงเฟยเห็นเย่ฝานถูกหมอกพิษกลืนกิน ก็พุ่งเข้าไปในหมอกพิษทันทีโดยไม่สนใจสิ่งใด
“ทุกคนรีบสวมหน้ากากกันพิษ ปกป้องท่านอ๋อง!”
“ผู้ใดกล้าเข้าใกล้ ฆ่าโดยไม่ละเว้น!”
หวังต้าเหนียนหยิบหน้ากากกันพิษออกมาสวม แล้วพุ่งเข้าไปในหมอกพิษ!
เหล่าทหารองครักษ์แห่งจวนอ๋องต่างหยิบหน้ากากกันพิษที่เย่ฝานเตรียมไว้ให้จากห่อสัมภาระข้างเอว แล้วสวมใส่อย่างรวดเร็ว ทหารห้าร้อยนายกระจายกำลังล้อมบริเวณหมอกพิษเอาไว้จนแน่นหนา ป้องกันคนสำนักถังเหมินลอบโจมตี!
“เย่ฝาน ตายซะ! รีบไปตายซะ!”
หลี่โหยวหรานกำที่วางแขนของรถเข็นแน่นจนมือสั่น
……
สิบวินาทีก่อน
ชั่วขณะที่ถังซิ่วหรงกับถังน้ำระเบิดแตก หมอกพิษสีแดงฉานก็พลันฟุ้งกระจาย!
ถังเมียวอีมองแวบเดียวก็จำได้ว่าสิ่งนี้คือ น้ำละลายกระดูก พิษร้ายแรงที่สุดของสำนักถังเหมิน!
พิษชนิดนี้แทรกซึมได้ทุกช่องทาง เมื่อสูดเข้าสู่ร่างกายก็จะผสานเข้ากับเลือดทันที ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ยากจะช่วยชีวิต!
ถังเมียวอีไม่มีเวลามาโศกเศร้ากับการตายของปู่ จึงลงมืออย่างเด็ดขาดที่สุด!
“อย่าพูด! หลับตา! กลั้นหายใจ!”
เย่ฝานยังไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
ริมฝีปากแดงนุ่มนวลคู่หนึ่งก็แนบลงบนปากของเย่ฝาน!
เย่ฝานตกใจอย่างยิ่ง!
ในเวลาแบบนี้ ถังเมียวอียังจูบเขาอีกหรือ? ขณะที่กำลังจะผลักถังเมียวอีออก เย่ฝานก็นึกถึงคำพูดของนางเมื่อครู่ขึ้นมาได้ “อย่าพูด! หลับตา! กลั้นหายใจ!”
‘หรือจะเกี่ยวกับหมอกพิษพวกนี้?’
เย่ฝานฉลาดพอจึงหลับตาลงอย่างว่าง่าย
ในเวลานี้เอง เซียวหยงเฟยซึ่งไม่มีอุปกรณ์ป้องกันใด ๆ พุ่งเข้าไปในหมอกพิษสีเลือด และบังเอิญเห็นทั้งสองกำลังจูบกันอยู่พอดี
เซียวหยงเฟยชะงักไป นางเป็นประมุขแห่งตระกูลหมื่นหลี่เทียนเซี่ยอันดับหนึ่งของโลก ย่อมรู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวของน้ำละลายกระดูก!