ตอนที่ 50 วิกฤตรอบด้าน!
แน่นอน
คำพูดเช่นนี้หวังต้าเหนียนเอ่ยออกมาไม่ได้ ทำได้เพียงพยักหน้า “ท่านอ๋องตรัสถูกต้องแล้ว!”
เย่ฝานกล่าวต่อ “ความหวาดกลัวทั้งปวงล้วนเกิดจากอำนาจการยิงที่ไม่เพียงพอ!”
“ทหารเก่าที่ท่านพ่อทิ้งไว้ เหลือแค่พวกเจ้าหรือ? ยังมีคนอื่นอีกหรือไม่?”
บัดนี้มีสายตาจำนวนมากจับจ้องมาที่เขา!
เย่ฝานไม่ไว้ใจคนทั่วไป!
หวังต้าเหนียนมีสีหน้าเคร่งขรึม “ท่านอ๋อง! ก่อนหน้านี้อ๋องผู้เฒ่ามีองครักษ์ประจำกายสามพันนาย พวกเขาล้วนผ่านการเข่นฆ่าจากกองซากศพมาด้วยกันทั้งสิ้น!”
“ต่อมาเมื่อบ้านเมืองสงบ เจ้าสำนักเจิ้นเป่ยไม่อนุญาตให้มีองครักษ์มากมายเช่นนั้น คนที่เหลืออยู่กว่าสองพันนายแทบทั้งหมดได้รับเงินชดเชยให้แยกย้าย ส่วนใหญ่กลับบ้านเกิดไปแล้ว!”
ดวงตาเย่ฝานเป็นประกาย “คนเหล่านี้เชื่อถือได้หรือ?”
“ฮ่า ๆ! หากจะพูดให้ตรงก็คือ ถ้าอ๋องผู้เฒ่ายังมีชีวิตอยู่ ต่อให้สั่งให้พวกเขาสังหารบิดามารดาของตนเอง พวกเขาก็ไม่กะพริบตาสักครั้ง!” หวังต้าเหนียนกล่าวอย่างมั่นใจ
เย่ฝานออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด “หวังต้าเหนียน!”
“ข้าน้อยอยู่ที่นี่ขอรับ!”
“เจ้าไปติดต่อคนเหล่านั้น ใครยินดีกลับมา บิดามารดาและบุตรของพวกเขา เจ้าสำนักเจิ้นเป่ยจะเลี้ยงดูเอง!”
“ขอรับ!”
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย รถม้าก็กลับถึงเจ้าสำนักเจิ้นเป่ย
ตลอดทางถังเมียวอีมีสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างยิ่ง อย่างไรเสีย นางเพิ่งสูญเสียท่านปู่ไป เย่ฝานจึงให้ฮวาหน่งเยว่กับฮวาหน่งอวี้พานางไปพักผ่อน
ส่วนตนเองกลับไปยังห้อง
ทันใดนั้น กระถางปฐมสรรพสิ่งที่เงียบสงบมาโดยตลอดก็มีปฏิกิริยา เสียงหนึ่งดังขึ้นในสมอง “นายท่าน! ในห้องมีคนอยู่! ทางซ้ายของโต๊ะหนังสือ หลังม่าน!”
เย่ฝานยกมือคว้า