บทที่ 51 การคุกคามจากสำนักถังเหมินผู้บำเพ็ญนอกโลก!
“น้องเอ๋ย! เจ้ารีบหนีไปทางอุโมงค์ลับใต้เตียงก่อน ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันไว้เอง!” เซียวหยาเฟยคว้าแขนเย่ฝาน พาเขามุ่งหน้าไปยังอุโมงค์ลับ
เย่ฝานส่ายหน้า “พี่หยาเฟย คนพวกนี้มาหาข้า!”
“ถ้าข้าหนีไป แล้วพวกพี่จะทำอย่างไร?”
ในตอนนั้นเอง
“เร็วเข้า! ทางตำหนักบรรทมของท่านอ๋องมีเรื่องแล้ว!”
ทหารองครักษ์กลุ่มหนึ่งจากเจ้าสำนักเจิ้นเป่ยวิ่งกรูกันมาอย่างรวดเร็ว!
พวกเขาบังเอิญเห็นชายชราสามคนกำลังมุ่งหน้าไปยังห้องที่เย่ฝานพักอยู่!
“บังอาจ! ที่นี่คือเจ้าสำนักเจิ้นเป่ย ผู้ใดบุกรุกโดยพลการ ฆ่าไม่เว้น!”
ทหารองครักษ์กลุ่มหนึ่งพุ่งเข้าใส่!
“ตัวอะไรน่ะ? ตายเสียเถอะ!”
ในบรรดาทั้งสาม ชายชราจมูกงุ้มคนหนึ่งหัวเราะเยาะ ก่อนหันกลับไปซัดฝ่ามือออกมา พลังปราณอันแข็งแกร่งระเบิดออก ทหารองครักษ์สิบกว่าคนที่อยู่หน้าสุดถูกซัดกระเด็น อวัยวะภายในแหลกเหลว ตายคาที่!
“คุณชาย!”
ฮวาหน่งเยว่กับฮวาหน่งอวี้ได้ยินเสียงเอะอะทางนี้ จึงรีบวิ่งเข้ามาเช่นกัน!
“อย่าเข้ามา!”
เย่ฝานตะโกนลั่นด้วยความโกรธ
ภายในลานมืดสนิท มองอะไรแทบไม่เห็น!
ทั้งสองเป็นห่วงความปลอดภัยของเย่ฝาน ต่อให้ต้องตายก็ขอตายเคียงข้างคุณชาย จึงพุ่งเข้ามาทันที!
ชายชราทั้งสามสังเกตเห็นหญิงสาวทั้งสองเช่นกัน ดวงตาฉายแววเย็นชาใต้ม่านราตรี “มดปลวกพวกนี้ไม่กลัวตายจริง ๆ หรืออย่างไร ถึงได้ทยอยกันมาหาที่ตาย?”
“เช่นนั้นก็ฆ่าให้หมด!”
ชายชราหน้าแดงคนหนึ่งกล่าวอย่างขบขัน