ไม่นานเวลาก็ล่วงเข้าสู่ยามค่ำ ระหว่างนั้นมีผู้เล่นเข้ามาหลายระลอก มองแต้มสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นไม่หยุดแล้ว เฉินโม่ก็รู้สึกพึงพอใจมาก
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ลืมเรื่องผสม【ตะกละตะกลาม】 จึงคอยส่งข้อความใน【ช่องฐานที่มั่น】ตามกำหนดเวลา
【ใครมีข่าวหรือพิกัดสัตว์ทะเลชั้นยอด ส่งข้อความส่วนตัวมาหาฉัน มีรางวัลให้ 500 แต้มสนับสนุน】
แม้จะมีคนตอบในช่องไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่บอกให้เขารอไปก่อน ตอนนี้ยังไม่มีใครส่งข้อความส่วนตัวมาเลย เฉินโม่คาดว่าวันแรกอาจยังไม่มีสัตว์ทะเลชั้นยอดปรากฏตัว
“ยังขาด【หนวดคลุ้มคลั่ง】กับ【ดวงตาคลุ้มคลั่ง】 ส่วน【กระเพาะเถาเที่ย】นั่น รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นของชุดเดียวกัน”
ช่วงค่ำกลับมาคึกคักอีกครั้ง สำหรับผู้เล่นแล้ว แต้มสนับสนุนหลายร้อยแต้มไม่ใช่เรื่องยาก ไม่เพียงมี【เมนูปลาเงยมองห้วงมืด】ทยอยยกออกมาเป็นจาน ๆ เฉินโม่ยังเริ่มต้นงานชงเหล้าอันแสนทรหดด้วย
บนเวทีร้องรำ บทเพลงโบราณอันยืดยาวของโกยาช่วยเร่งฟื้นฟูพละกำลังของผู้เล่น
ในช่องแชตของโลกกว้าง มีผู้เล่นโพสต์อาหารในฐานที่มั่นของตัวเอง เป็นข้าวผัดไข่เต็มชาม โรยหน้าด้วยต้นหอมซอยเล็กน้อย ข้าง ๆ ยังมีซอสพริกขวดหนึ่งวางอยู่
【ข้าวผัดจักรพรรดิ ระดับอะไรเนี่ย?】
เหล่าซานเห็นข้อความนี้ก็ยิ้มกว้าง ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงอิจฉา แต่ตอนนี้—
【สเต๊ก ไวน์แดง เงือก.jpg】
【ระดับน้องชาย (ร้องไห้ปนน้ำตา)】
อีกฝ่ายเห็นได้ชัดว่าโมโห รีบตอบกลับมาทันที
【ล้อฉันเล่นหรือไง?! รูปนี้นายตัดต่อใช่ไหม!】
【ใคร ๆ ก็รู้ว่ารูปถ่ายตัดต่อไม่ได้ นายร้อนตัวแล้ว】