【สวัสดีตอนเช้า เหล่าเพื่อน ๆ! วันนี้เป็นวันที่ 10 ที่พวกคุณมาถึงทะเลห้วงมืด!】
【ดูท่าบางคนจะใช้ชีวิตสบายดีนี่—】
เสียงชวนรำคาญนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงราวกับกัดฟันพูด
【เวลาที่เหลือของอีเวนต์ “ฝูงสัตว์ทะเลคลุ้มคลั่ง”: 23:38:59】
ช่วงมื้อกลางวัน ผู้คนเนืองแน่นไปทั่ว เหล่าผู้เล่นพูดคุยกันจ้อกแจ้ก นับตั้งแต่มาถึงทะเลห้วงมืด นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้มีเวลาพักผ่อนสบาย ๆ แบบนี้
ไม่ต้องคอยระวังสัตว์ทะเลดุร้าย ไม่ต้องกังวลเรื่องเรี่ยวแรงกับความหิว
เฉินโม่ยังคงประจำอยู่หลังเคาน์เตอร์ ทว่าสายตาของเหล่าผู้เล่นที่มองเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเคารพ ผู้เล่นบางคนที่ได้เห็นเหตุการณ์เมื่อคืน ยิ่งมีแววตาเปี่ยมด้วยความยำเกรง
แต่เฉินโม่กลับรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนทั้งคืน ทดลองดูผลของห้องออกกำลังกายแห่งนี้ พอเรี่ยวแรงหมดไปสองครั้ง พละกำลังพื้นฐานของเขาก็เพิ่มถึง 10 แต้ม หลังจากนั้นใช้ต่อก็ไม่ได้ผลแล้ว
เขาดึงสติกลับมา ก่อนมองข้อความที่ส่งให้เจิ้งเจีย
【มีไอเทมซีรีส์ “คลุ้มคลั่ง” ไหม? ฉันรับซื้อ】
【จะรับของไร้ประโยชน์พวกนั้นไปทำไม ถึงจะเพิ่มค่าสถานะได้บ้าง แต่ก็น่าขยะแขยงอยู่ดี】
เฉินโม่แปลกใจ ไอเทมที่ใช้ผสมเป็น【ตะกละตะกลาม】จะไร้ประโยชน์ได้ยังไง? ตอนนั้นเจิ้งเจียเห็นกับตาว่าเขาซื้อ【ความโลภ】ไป นี่เห็นชัด ๆ ว่าเป็นไอเทมซีรีส์เดียวกัน คิดยังไงก็ไม่น่าไร้ประโยชน์...
【จะโกหกนายไปทำไม? ในน่านน้ำแถบฉันมีสัตว์ทะเลชั้นยอดแค่ตัวเดียวที่ดรอป “ดวงตาคลุ้มคลั่ง”】
พูดจบ เจิ้งเจียก็ส่งข้อมูลมาให้ เฉินโม่กวาดตามองตั้งแต่ต้นจนจบ สีหน้าประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม