【เรือสุขาวดี】ลอยนิ่งอยู่กลางทะเล เฉินโม่มีสีหน้าเคร่งเครียด
เขานึกว่าแสงไฟที่ส่องมาจากไกล ๆ คือประภาคาร แต่พอเข้าไปใกล้กลับพบว่ามันเป็นปลาตกเบ็ดขนาดยักษ์!
ปลาตกเบ็ดตัวนั้นลอยหัวชี้ขึ้นเหนือผิวน้ำ โคมบนหัวส่องแสงสีเหลือง มันอ้าปากกว้างจนเห็นเขี้ยวเต็มปาก เตรียมขย้ำเรือที่ถูกแสงไฟล่อเข้ามาให้แหลกแล้วกลืนลงไป!
ฟันแหลมยาวเรียงเป็นแถวราวกับเข็มเหล็ก เพียงแต่ใหญ่กว่าปกตินับร้อยเท่า ดวงตาปลาทั้งคู่เบิกกว้างด้วยความโกรธ เฉินโม่มองเห็นทุกอย่างชัดเจนจากระยะ 500 เมตร!
ยังดีที่เขาเพิ่มระยะการมองเห็นแล้ว ไม่อย่างนั้นถ้ารอจนเข้าไปใกล้แค่ 200 เมตร คงรับมือการโจมตีของปลาตกเบ็ดขนาดยักษ์ไม่ทัน!
【ประภาคารหมายเลข 1 และหมายเลข 2 ถูกประทับตราแล้ว ผู้เล่นที่เหลือรีบหน่อย โอกาสของพวกคุณมีไม่มากแล้ว~】
เมื่อได้ยินประกาศ เฉินโม่ก็ยิ่งร้อนใจ เขาพูดเสียงเข้มว่า
“เอาเรือเข้าไปใกล้! ฉันบอกให้เอาเรือเข้าไปใกล้!”
เขาอยากรู้นักว่าปลาตกเบ็ดขนาดยักษ์ตัวนี้จะกลืนเรือรบเหล็กยาว 240 เมตรลำนี้ลงไปได้อย่างไร!
ขณะที่【เรือสุขาวดี】ค่อย ๆ เข้าใกล้ ดวงตาปลาตายของปลาตกเบ็ดขนาดยักษ์ก็ค่อย ๆ หันมา เผยแววเจ้าเล่ห์ออกมาเล็กน้อย
แต่พอมันเห็นว่าเรือที่แล่นเข้ามาใหญ่โตแค่ไหน ดวงตาปลาตายก็แทบถลนออกจากเบ้า ก่อนจะพุ่งดิ่งลงน้ำทันที
“หึ คิดจะหนีเหรอ?”
เฉินโม่แค่นเสียง หญิงสาวชุดม่วงก็สะบัดหนวดหลายสิบเส้นพุ่งออกไป ความคับแค้นที่หญิงสาวชุดม่วงโดนเล่นงานมาหลายครั้งในทะเลหมอก ระบายออกมาในคราวนี้!
ร่างปลายักษ์เพิ่งจมลงทะเลไปได้ไม่นาน ก็ถูกหนวดกระชากกลับขึ้นมาอย่างแรง ปลายักษ์ยาวร้อยเมตรถูกหนวดพันแน่นและยกค้างไว้กลางอากาศ ไม่ว่ามันจะดิ้นรนรุนแรงแค่ไหน ก็ไม่ต่างจากปลาตายบนเขียง