ทุกคนออกทะเล: เทพโบราณติดเรือของฉันงอมแงม

ตอนที่ 22 วิกฤตมนุษย์หมอก

6 นาที· 1.5K คำ

บน【เรือสุขาวดี】 เฉินโม่มองมนุษย์หมอกตรงหน้า ดูอย่างไรก็ไม่น่าใช่สิ่งที่จะสื่อสารด้วยได้

【ดูท่าสตรีมเมอร์คนนี้จะเจอมนุษย์หมอกสายพลังสินะ ก็ใช่ พวกมนุษย์หมอกสายกฎคงสู้เขาไม่ไหว】

ข้อความในช่องแชตลอยผ่านไปเงียบ ๆ พร้อมกับหน้าต่างค่าสถานะของมนุษย์หมอกที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินโม่ ค่าพละกำลังและความว่องไวต่างแตะ 15 แต้มแล้ว ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นในช่วงนี้จะต่อกรได้เลย

แต่ค่าพลังจิตของมนุษย์หมอกมีเพียง 5 แต้มเท่านั้น เฉินโม่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ มนุษย์หมอกก็พุ่งเข้าใส่เขา แม้ท่าทางจะดูงุ่มง่าม แต่ความเร็วกลับสูงมาก เพียงพริบตาก็แทบจะมาถึงตรงหน้าแล้ว

“เปิดมาก็ลงมือเลย เร่าร้อนสไตล์ฝรั่งขนาดนี้เชียว? หญิงสาวชุดม่วง!”

ทันทีที่เฉินโม่ร้องเรียก หนวดนับสิบเส้นก็แทงใส่มนุษย์หมอกราวกับกระบี่คมที่เรียงรายแน่นขนัด เสียงตูมดังสนั่น ร่างมนุษย์หมอกกระเด็นถอยหลัง โต๊ะเก้าอี้ในห้องอาหารพลิกคว่ำไปกว่าครึ่ง

【บอกแล้วไงว่าสาวหนวดนี่เจ๋งสุด!】

【คุณได้รับหัวใจดวงน้อย ×3 จากผู้ใช้มิติย่อย “พี่ปลาหมึก”】

ทว่าหญิงสาวชุดม่วงกลับขมวดคิ้วแน่น พึมพำว่า

“สัมผัสไม่ถูก...”

หนวดที่ควรบดขยี้ทุกสิ่งในช่วงนี้ได้อย่างเหนือชั้น กลับให้ความรู้สึกเหมือนฟาดลงบนปุยนุ่นทันทีที่สัมผัสมนุษย์หมอก

ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย แต่ร่างมนุษย์หมอกกลับไม่บุบสลายแม้แต่น้อย

“ชิ”

หญิงสาวชุดม่วงจิ๊ปากเบา ๆ เดิมทีนางคิดจะใช้【อำนาจแห่งการกลืนกิน】 แต่พลังของนางเหมือนถูกกดไว้ในทะเลหมอกแห่งนี้อีกแล้ว นางเกลียดความรู้สึกแบบนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป