ทุกคนออกทะเล: เทพโบราณติดเรือของฉันงอมแงม

ตอนที่ 18 มหาสมุทรเดินเรือทั่วหล้า: เทพโบราณพึ่งพาเรือของผมอย่างหนัก

6 นาที· 1.5K คำ

เร็วเข้า!

หลังสัตว์ทะเลทั้งสามตัวออกแรงพร้อมกัน ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวเฉินโม่อย่างไม่ต้องสงสัย

ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเรือยักษ์ระดับหนักอย่าง【เรือสุขาวดี】จะทำความเร็วได้เกือบ 50 นอต

คลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำขึ้นสองข้างลำเรือ อสูรกายเหล็กยักษ์เริ่ม “เร่งความเร็วเกินกำหนด” สายลมพัดหวีดหวิวปะทะใบหน้าของเฉินโม่ ความตื่นเต้นพลุ่งพล่านจนยากจะบรรยาย

ลมทะเลเค็มคาวพัดเข้าจมูก เบื้องหน้าคืออสูรกายยักษ์ที่กำลังแล่นทะยาน รอบกายโอบล้อมด้วยคลื่นมหึมา เฉินโม่รู้สึกราวกับตนได้กลายเป็นเจ้าแห่งท้องทะเล

บน【เรือสุขาวดี】ไม่ใช่ช่วงทำอาหารอย่างสบายใจ ก็เป็นช่วงต้อนรับแขกที่ต้องคอยระแวดระวัง เฉินโม่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ออกเรือเอาชีวิตรอด แต่กำลังเปิดร้านค้าอยู่ต่างหาก แค่ได้รีวิวแย่ก็ถึงตายเท่านั้น

เมื่อปัก【ธงวายุ】 กระแสลมเบาบางก็เข้าปกคลุมพื้นผิวของ【เรือสุขาวดี】และสัตว์ทะเลทั้งสามตัวในพริบตา ความเร็วเรือพุ่งขึ้นถึง 56 นอต แล่นฉิวมุ่งหน้าไปยัง “สถานที่เล่นเกม”

“หญิงสาวชุดม่วง เธอว่าบอสเหมือนคนเมายาหรือเปล่า?”

โกยาใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมเปียกของหญิงสาวชุดม่วง พลางอดหัวเราะคิกคักไม่ได้

ตั้งแต่รู้ว่าหญิงสาวชุดม่วงกำจัดกองเรือทั้งกองได้ด้วยตัวคนเดียวเมื่อคืนก่อน ภาพลักษณ์ของเธอในสายตาโกยาก็สูงส่งขึ้นทันที

หญิงสาวชุดม่วงพยักหน้าอย่างจริงจัง

จู่ ๆ ก็มีรูปถ่ายถูกโพสต์ขึ้นในช่องแชต เป็นภาพ【เรือสุขาวดี】ที่ถูกสัตว์ทะเลลากอยู่

【พวกนายจะเชื่อไหมว่าฉันเห็นอะไรมา? นี่เรือของยอดฝีมือคนไหนกันเนี่ย ใช้สัตว์ทะเลเป็นหมาแล้วพาเดินเล่นชัด ๆ!】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป