“ช่วยไม่ได้ ก่อนที่นายจะเรียกฉันมา ฉันกำลังต่อสู้กับเทพโบราณแห่งมิติย่อยอยู่”
โจนส์เอ่ย น้ำเสียงของเขาฟังดูอู้อี้เล็กน้อย
“ช่างเถอะ ไหน ๆ ก็มาแล้ว เตรียมดื่มกันเลย! นี่เป็นโอกาสหายากที่จะได้กลับมายังทะเลห้วงมืด”
“น่ามหัศจรรย์จริง ๆ ฉันจำไม่ได้แล้วว่าจากทะเลห้วงมืดไปนานแค่ไหน ไม่คิดเลยว่าจะได้อาศัยเรือลำนี้กลับมาแวะดูชั่วคราว”
เมื่อมีเพื่อนเก่าอยู่ด้วย แจ็กก็ดูอารมณ์ดีขึ้น เขากวาดตามองไปรอบ ๆ
“เถ้าแก่เฉิน ที่นี่ครึกครื้นกว่าตอนฉันมาครั้งแรกเยอะเลย นายรับพนักงานฝีมือดีมาสองคนแน่ะ”
เฉินโม่หันไปมอง โกยาหลบไปอยู่หลังโต๊ะแล้ว เงือกสาวไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
“คะ...คุณคือ!”
ในฐานะเงือกที่เคยมีโอกาสอยู่ในโลกวิญญาณช่วงหนึ่ง ก่อนจะกลับมายังทะเลห้วงมืดอีกครั้ง ชายที่กำลังพูดคุยหัวเราะกับเจ้านายตรงหน้าช่างคุ้นตาเหลือเกิน!
เปลวไฟสีขาว ชุดของโจรสลัดยุคเก่า นี่คือคนที่ชาวโลกวิญญาณได้ยินชื่อแล้วต้องหน้าถอดสี—แจ็ก สแปโรว์!
“โอ้ แจ็ก! ดูท่านายคงก่อเรื่องไว้ไม่น้อยในโลกวิญญาณนะ ดูสิ สาวน้อยคนนั้นกลัวนายขนาดไหน!”
โจนส์หัวเราะลั่น ทว่าบนใบหน้ายังคงแข็งทื่อ
แจ็กหน้าบึ้งตึง “นายรู้อะไรบ้าง? เด็กคนนี้ถูกคนไม่ดีปลูกฝังความคิดผิด ๆ ในโลกวิญญาณ มีแต่พวกอาชญากรเท่านั้นแหละที่กลัวฉัน!”
“พี่ใหญ่ไม่ใช่คนไม่ดีสักหน่อย...” โกยาพูดกับแจ็กด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจ
“หึ ๆ แน่นอนว่าเธอไม่ใช่คนไม่ดี เธอเป็นอาชญากรในโลกวิญญาณต่างหาก! ตอนฉันเจอเธอ เธอทำให้สิ่งมีชีวิตในโลกวิญญาณกลายเป็นวิญญาณไปแล้วนับหมื่น ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน สักวันเธอก็คงกลายเป็นหนึ่งในพวกนั้น!”