จุดเริ่มต้นของทุกอย่างคือกระรอกเหมียนเหมียนนำผลไม้ประหลาดสองผลกลับมาจากเกาะกลางทะเลสาบ
จริงๆ แล้ว โดยทั่วไปแล้ว กระรอกเหมียนเหมียนเป็นเผ่าพันธุ์ที่ชอบอยู่แต่ในบ้าน ยกเว้นการเดินทางไกลที่เหมือนถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว หลังจากยืนยันที่พักอาศัยได้แล้ว พวกมันมักจะไม่ย้ายไปไกลจากที่พักมากนัก แต่พรสวรรค์ของพวกมันก็ช่วยปรับสมดุลตรงนี้ได้เป็นอย่างดี
พรสวรรค์[ตามหาสมบัติ]ของกระรอกเหมียนเหมียนเริ่มเผยให้เห็นในวัยเจริญเติบโต และจะค่อยๆ เต็มที่เมื่อสิ้นสุดวัยนั้น เมื่อพรสวรรค์ "พัฒนา" ขึ้น ขอบเขตการรับรู้ของพวกมันจะกว้างขึ้นและแม่นยำขึ้น หากสมบัติที่พรสวรรค์ชี้เป้ามีค่ามากพอ พรสวรรค์จะขับเคลื่อนจิตใจของพวกมันโดยตรง ให้มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของสมบัตินั้น
ในวันแรกที่กระรอกเหมียนเหมียนสิ้นสุดวัยเจริญเติบโต มันก็ถูกพรสวรรค์ขับเคลื่อน
ตอนนั้นมันกำลังเล่าให้นกหัวขาวฟังถึงความรู้สึกที่เพิ่งสิ้นสุดวัยเจริญเติบโต นกหัวขาวสิ้นสุดวัยเจริญเติบโตช้ากว่ามันเล็กน้อย และเมื่อกางปีกก็ดูตัวใหญ่กว่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ใหญ่โตเกินไป ถึงแม้จะไม่สามารถลอดผ่านหน้าต่างที่เคยจิกเอาไว้เข้าไปในโพรงไม้ได้ แต่การเบียดตัวผ่านโพรงไม้ที่โคนต้นก็ไม่ใช่ปัญหา
"รู้สึกแปลกมาก" กระรอกเหมียนเหมียนทำท่าทางประกอบ "เหมือนตู้มหนึ่งเสียง—"
เสียงพูดขาดหายไปทันที
นกหัวขาวถามด้วยความแปลกใจ: "ตู้มหนึ่งเสียงแล้วยังไง?"
กระรอกเหมียนเหมียนกระโดดขึ้นยืนในพริบตา ดวงตาที่มักจะแสดงอารมณ์มากมายกลับมองล่องลอย มันเดินมุ่งหน้าไปในทิศทางหนึ่งอย่างมุ่งมั่นราวกับถูกมนต์สะกด นกหัวขาวเรียกหลายครั้งก็ไม่ได้ผล จึงกัดฟันพ่นใบมีดลมออกมาทีละดอก เพื่อปัดกวาดเส้นทางให้กระรอกที่ไม่ดูทางเลยนี้