เอาชีวิตรอดในเกม: ฉันมีเกาะกลางทะเลสาบ

ตอนที่ 75 แล้วพบกันใหม่

6 นาที· 1.5K คำ

[อีเวนต์·เด็ก ๆ ของโพลงไม้

คำอธิบายอีเวนต์: ในอดีตกาลอันยาวนาน มันเคยถูกเพื่อน ๆ เรียกด้วยชื่อเล่นว่า "ต้นไม้" ต่อมา ภัยพิบัติที่ตกลงมาจากฟากฟ้าคร่าชีวิตเพื่อนของมัน น้ำทะเลที่ลดลงพัดพาดวงวิญญาณของมันไป เวลาอันยาวนานทำให้สติของมันเลือนราง มันราวกับกลายเป็นต้นไม้จริง ๆ — โดดเดี่ยว เงียบงัน ยืนอยู่บนทุ่งร้างแห่งความทรงจำ จนกระทั่งเด็กสองคนเดินเข้ามาในร่างที่กลวงโบ๋ของมัน และอาศัยอยู่ในหัวใจที่หยุดเต้นไปนานแล้ว

คำใบ้อีเวนต์: โพลงไม้คิดถึงเด็ก ๆ ของมัน (1/2)

รางวัลอีเวนต์: [ของขวัญจากโพลงไม้]*1

ตัวนับถอยหลังอีเวนต์: 45วัน]

เจียงหล่านเยว่เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองเห็นเพียงแสงอบอุ่นที่ยอดโพรงไม้ แสงนั้นมาจากลูกปัดรูปร่างประหลาดเม็ดหนึ่ง น่าจะเป็นของที่กระรอกเหมียนเหมียนเปิดกล่องสมบัติได้ ไปติดอยู่ที่ยอดโพรงไม้ ซึ่งกระรอกเหมียนเหมียนตัวเดียวคงเอาไปติดไว้ไม่ได้แน่ ๆ

แต่สิ่งที่เธออยากดูไม่ใช่ลูกปัดเม็ดนั้น

เจียงหล่านเยว่ถือดอกไม้เล็ก ๆ กับขนนกที่กระรอกเหมียนเหมียนยื่นให้ มองสำรวจภายในโพรงไม้ทั้งหมดจากบนลงล่าง ก็เหมือนกับโพรงไม้อื่น ๆ ทั่วไป ยกเว้นแต่ว่ามีกระรอกตัวหนึ่งที่เก่งเรื่องเปิดกล่องสมบัติและนำของในกล่องไปใช้กับที่พักของตัวเองอาศัยอยู่

เฮ้อ... ดูจากคำอธิบายอีเวนต์นี้ เธอรู้สึกว่าต้นไม้นี้มีชีวิต — ไม่ใช่แบบมีชีวิตที่ตรงข้ามกับความตาย แต่เป็นแบบมีสติ มีความคิด สามารถคิดได้

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง พวกเธอตอนนี้อยู่กินในท้องของคนอื่นจะต่างอะไรกัน?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป