จุดที่เจียงหล่านเยว่ล้มลงอยู่ห่างจากเมืองกรีนทาวน์พอสมควร
เดลิสเดินไปพลางพูดว่า "ที่นี่คือทางตะวันออกของเมืองกรีนทาวน์ เพราะมอนสเตอร์ขนปุยชุกชุม ชาวเมืองส่วนใหญ่จะไม่มาทางนี้"
"แบบนั้นฉันก็โชคดีนะที่ได้เจอพวกเธอ"
"ไม่เชิงหรอก" ดอร์ทกระโดดไปกระโดดมาอยู่อีกฝั่งของเจียงหล่านเยว่ มือหนึ่งกดหมวกบนหัวไว้ อีกมือหนึ่งจับมือเจียงหล่านเยว่ "ก็แค่คนส่วนใหญ่ในเมืองไม่ยอมมาทางนี้ แต่ป้าฮาวีหรือลุงบาร์ตันบางทีก็แวะมาหาสมุนไพรหรือแร่ที่นี่บ้าง"
เดลิสเสริมอย่างเอาใจใส่ "ป้าฮาวีเป็นหมอประจำเมือง ส่วนลุงบาร์ตันเป็นช่างหลอมเหล็กของเมือง พวกเขาเคยเป็นนักสำรวจมาก่อน จึงสามารถป้องกันตัวจากมอนสเตอร์ขนปุยได้"
ฮาวี บาร์ตัน เจียงหล่านเยว่จำชื่อใหม่สองชื่อนี้ได้ แล้วยิ้มพลางถาม "แล้วพวกเธอมาที่นี่เพราะอะไรล่ะ?"
คิ้วเรียวบางของเดลิสเลิกขึ้น มองไปที่ดอร์ทอีกฝั่งของเจียงหล่านเยว่
เจียงหล่านเยว่เข้าใจทันที อ้อ ดูท่าจะเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดจากดอร์ทสินะ
ดอร์ทกระตุกปีกหมวกด้วยความเขินอาย พึมพำ "ก็ฉันไม่ได้ตั้งใจนี่นา แค่อยากรู้ว่าสมุดบันทึกของป้าฮาวีเล่มนั้น—"
จู่ๆ เดลิสก็พูดขึ้น "ดอร์ท"
น้ำเสียงแฝงคำเตือนเล็กน้อย
ดอร์ทหุบปากทันที เจียงหล่านเยว่เข้าใจว่านี่เป็นเรื่องที่คนนอกอย่างเธอไม่ควรรู้ จึงพยักหน้าเบาๆ เมื่อเดลิสหันมามอง เพื่อแสดงว่าเธอไม่ได้อยากสอดรู้ เดลิสถอนหายใจเบาๆ แล้วยิ้มขอโทษให้เจียงหล่านเยว่
เจียงหล่านเยว่ไม่คิดว่าเดลิสจำเป็นต้องรู้สึกผิดกับเธอ จึงเปลี่ยนเรื่อง "เทศกาลกรีนเริ่มเมื่อไหร่? ฉันหัวกระแทกจนมึนงง ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วันหลังจากพายุฝน"