"โอ้ ใช่แล้ว อาเยว่—"
เดลิสเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ยกทัพพีเดินออกมาจากครัว พอดีเห็นเจียงหล่านเยว่กับตุ๊กตาปีกนิ้วหัวแม่มือยืนจ้องหน้ากันอยู่ที่หัวมุมบันได
นั่นดูตลกจริงๆ เซียนนักชิมผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคป่าลึกอดหัวเราะไม่ได้ เธอหัวเราะพลางพูดว่า "ฉันควรจะบอกเธอตั้งแต่แรกแล้ว นั่นคือก็อบลินแอลเคมี พูดไม่ได้ แต่เก่งเรื่องทำความสะอาดมาก ในบ้านมีทั้งหมดสามตัว อีกสองตัวชอบซ่อนตัว ตัวนี้ชอบนอนอยู่หลังกระถางต้นไม้ บางทีก็เห็นบ้าง"
ฟังแล้ว เจียงหล่านเยว่ก็ยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้รู้ว่าร่างของตุ๊กตาตัวเล็กทำจากเฟืองและแผ่นโลหะหลายชิ้น แม้แต่ปีกด้านหลังก็ไม่ใช่ปีกเยื่อบางๆ แต่คล้ายกับแผ่นไมกาที่บางมาก
เธอพูดกับตุ๊กตาตัวเล็กอย่างจริงจังว่า "สวัสดี"
ตุ๊กตาตัวเล็กดูเหมือนไม่มีสติปัญญา ฟังไม่เข้าใจ หดตัวกลับไปหลังกระถางต้นไม้
เดลิสเดินกลับเข้าไปในครัว เสียงลอยขึ้นมา "ถ้าเธอต้องการ ไปหาไล้อิน ได้ เขาเก่งเรื่องนี้มาก ก็อบลินแอลเคมีหนึ่งตัวแค่ 10 เหรียญกรีน"
เจียงหล่านเยว่ตอบรับเสียงหนึ่ง แล้วเดินขึ้นบันไดต่อไป
แน่นอนว่าเธออยากได้ก็อบลินแอลเคมี แต่ไล้อินอาจจะไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเขาจะยอมช่วยทำไหม พูดถึงเรื่องนี้ ที่แท้ไล้อินไม่ใช่แค่เก่งการต่อสู้ แต่ยังเก่งแอลเคมีขนาดนี้ด้วยเหรอ?
เจียงหล่านเยว่อาบน้ำอย่างสบายตัวในห้องที่เดลิสจัดไว้ให้ พอลงมาด้วยชุดลำลองนุ่มๆ ก็เจอเดลิสกำลังยกหม้อเคลือบออกมาพอดี
"ลงมาได้พอดีเลย ลองชิมเห็ดอบครีมผลไม้แบนที่ฉันทำสิ"
เจียงหล่านเยว่กับเดลิสนั่งเผชิญหน้ากันที่โต๊ะอาหารริมหน้าต่าง แต่ละคนมีเห็ดอบครีมผลไม้แบนหนึ่งชามอยู่ตรงหน้า