ปอปอพยักหน้าอย่างหนักแน่น สองขาสั้น ๆ เกาะขากางเกงของอูจิ้นเยว่ไว้ พร้อมกระโดดดึ๋ง ๆ ขึ้นมา
“ปอปอ ฮือ ๆ… ปอปอ”
อูจิ้นเยว่ยกมือกุมหน้าผาก คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน
สิ่งที่อยู่ข้างผลไม้สีส้มนั่น น่าจะเป็นพืชต่างพันธุ์
ซากกระดูกสัตว์ต่างพันธุ์บนพื้นมีตั้งมากมาย พืชต่างพันธุ์ต้นนี้ต้องอันตรายไม่น้อยแน่
ผลไม้สีส้มที่มีพืชสยองขวัญขนาดนั้นเฝ้าอยู่ ต้องเป็นของดีแน่นอน
ถ้าเธอไม่ได้ผลไม้นั่นมาในระยะคุ้มครองมือใหม่ พอพ้นช่วงป้องกันไป จำนวนและพลังโจมตีของสัตว์ต่างพันธุ์ในป่าจะเพิ่มขึ้น ตอนนั้นแค่จะเดินมาถึงที่นี่ก็คงยากแล้ว
ผลไม้สีส้มลูกนั้น เธออยากได้
เธอต้องวางแผนให้ดีว่าจะเอาผลไม้นั่นมาได้อย่างไร
อูจิ้นเยว่ค้นเป้ หยิบเปลือกปูออกมาก่อน แล้วฉีกชายชุดนอนเป็นแถบผ้าเล็ก ๆ สองแถบ
จากนั้นนำเปลือกปูสองชิ้นมาผูกติดกับตัว โดยวางไว้ด้านหน้าและด้านหลัง แล้วรัดให้แน่นสุดแรง
แม้ไม่ต้องส่องกระจก เธอก็รู้ว่าตอนนี้ตัวเองต้องดูเหมือนเต่าแน่ ๆ
เธอยังจำคำอธิบายประหลาด ๆ ของเปลือกปูได้
【เปลือกปู: เปลือกใบใหญ่ที่ปูแบกไว้บนตัว หาให้ได้หลายชิ้นแล้วนำมาเย็บติดกันสิ แล้วเจ้าจะแข็งแกร่งทนทานเหมือนปู】
เปลือกปูชิ้นนี้แม้แต่เธอใช้มีดสั้นแทงสุดแรงก็ยังแทงไม่ทะลุ เมื่อรวมกับการป้องกันความเสียหาย 90% ในช่วงป้องกัน น่าจะคุ้มครองร่างกายของเธอได้ไม่มีปัญหา
ร่ำรวยต้องเสี่ยงภัย
เธอเข้าใจดีว่า ถ้ายังกล้า ๆ กลัว ๆ ในช่วงป้องกัน ต่อไปก็มีแต่จะเอาชีวิตรอดได้ยากขึ้น
สถานการณ์ตอนนี้ไม่ต่างจากการกลิ้งก้อนหิมะ มีเพียงการสะสมทรัพยากรอย่างต่อเนื่องในช่วงแรก ก้อนหิมะถึงจะกลิ้งใหญ่ขึ้นได้ในภายหลัง