เจียงหลีเยว่กลับมาถึงนครชมจันทร์
ในบ้านเงียบเหงาว่างเปล่า พี่อวี่หวยก็ไม่อยู่ด้วย
เสวียนเย่ฟื้นแล้ว มันบินโงนเงนเข้ามาเกาะบนไหล่เธอ ก่อนจะใช้หัวฟูฟ่องถูไถคางเธอ
เจียงหลีเยว่ลูบมัน แล้วพาเสวียนเย่เข้าไปในฐานที่มั่นของกิลด์
ในฐานที่มั่นของกิลด์มีคนอยู่ไม่มาก เธอเดินไปถึงห้องประชุมอย่างคุ้นเคย ผลักประตูเข้าไป แล้วก็เห็นพี่ชายทั้งสองอยู่ข้างในจริง ๆ
ภายในห้องสว่างไสว
ลู่ยวี่หวยนั่งแผ่หลาอยู่บนเก้าอี้อย่างหมดสภาพ ใช้นิ้วนวดหว่างคิ้วอย่างแรง สีหน้าอ่อนระโหยราวกับถูกงานสูบพลังไปจนหมด
เจียงมู่อวิ๋นนั่งอยู่ไม่ไกล ในมือถือเอกสารหลายฉบับพลางอ่านอยู่
พอได้ยินเสียงเปิดประตู ทั้งสองก็เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน
“เสี่ยวหลีกลับมาแล้วเหรอ...” น้ำเสียงของลู่ยวี่หวยอ่อนแรงไม่แพ้กัน ท่าทางยังคงแผ่หลาอยู่เช่นเดิม “พี่รู้สึกว่าคงไม่ไหวแล้ว เหมือนเห็นท่านย่าทวดมายืนรออยู่เลย...”
เจียงหลีเยว่ปิดประตูตามหลัง แล้วเดินไปนั่งตรงที่ว่างระหว่างทั้งสอง ก่อนจะอุ้มเสวียนเย่ที่เกาะไหล่อยู่มากอดไว้ สีหน้าจริงจังขึ้นอย่างหาได้ยาก
“พี่คะ พี่อวี่หวย หนูมีเรื่องสำคัญมากจะบอกพวกพี่”
เห็นน้องสาวทำสีหน้าเช่นนี้ เจียงมู่อวิ๋นก็วางเอกสารในมือลง มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยน “เกิดอะไรขึ้น?”
ลู่ยวี่หวยยันเท้ากับพื้น พยายามนั่งตัวตรง
เจียงหลีเยว่สูดหายใจลึก แล้วเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟังทั้งหมด ตั้งแต่ตัวตนของต้าหลีเยว่ ไปจนถึงการที่ดาวน้ำเงินเคยถูกผู้บุกรุกทำลายจนสิ้นซาก แล้วพวกเขาต้องบุกฝ่าทางรอดในแดนทดสอบ แต่สุดท้ายก็ยังช่วยดาวน้ำเงินไว้ไม่ได้ กระทั่งใช้ผลจากนาฬิกาทรายกาลเวลาแลกกับการเริ่มต้นใหม่ครั้งแรก