พรมดอกไม้พุ่งทะยานผ่านกลางอากาศอย่างรวดเร็ว ภูตบุปผาตัวน้อยคอยนำทาง
ไม่นานนัก ทุ่งดอกไม้อีกแห่งที่ได้รับผลกระทบจากไฟสงครามก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ทุ่งดอกไม้แห่งนี้เต็มไปด้วยดอกลิลลีสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่ ทว่าบัดนี้กลับถูกย้อมแดงด้วยเลือดจนชวนให้ใจหาย ผู้บุกรุกหลายคนกำลังไล่ตามภูตบุปผาที่แตกตื่น พร้อมหัวเราะเสียงแหลมอย่างบ้าคลั่ง
“ลงมือ” เจียงหลีเยว่เอ่ยเสียงเย็นชา
หลินหมานคว้าระเบิดพิษสองลูกออกมาโดยไม่ลังเล ก่อนขว้างออกไปอย่างแรง
หมอกพิษสีเขียวระเบิดขึ้นใต้เท้าของผู้บุกรุกในชั่วพริบตา ควันฉุนบดบังการมองเห็นของพวกเขา
ร่างของชุนเฟิงวูบไหว ก่อนจะกลืนหายไปในเงาขนาดใหญ่ที่กลีบดอกไม้ทอดลงมา
เจียงหลีเยว่ไม่ได้ใช้พรางกาย นางกำเพลิงเผาน้ำค้างแข็งไว้แน่น แล้วพุ่งเข้าไปในกลุ่มควันพิษราวกับสายฟ้าสีดำแดง
ดาบวาดผ่านฉับเดียว
แสงสีแดงกับน้ำเงินสลับประสานวูบวาบในกลุ่มควัน ทุกครั้งที่แสงวาบขึ้น ศีรษะคนจะปลิวออกไปหนึ่งหัว
ชุนเฟิงโผล่ออกมาจากเงามืด มีดสั้นแทงเข้าไปที่แผ่นหลังของผู้บุกรุกคนหนึ่งอย่างแม่นยำ จากนั้นก็ดึงออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายกลับเข้าไปในความมืดอีกครั้ง
การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็ว
เจียงหลีเยว่ยืนอยู่ตรงหน้าผู้บุกรุกรายสุดท้าย ลงมือทำลายเส้นเอ็นมือและเท้าของเขาอย่างเด็ดขาด
หลินหมานวิ่งเข้ามาอย่างคล่องแคล่ว ใช้เชือกสัตว์มัดเขากับพื้นจนขดงอเหมือนหนอน
จากนั้นเจียงหลีเยว่ก็ง้างขากรรไกรของอีกฝ่าย แล้วกรอกยาสัจจะหนึ่งขวดลงไปทันที
ผู้บุกรุกไออย่างรุนแรง แววตาดุดันแปรเปลี่ยนเป็นหวาดกลัว