เจียงหลีเยว่ส่งไก่อ้วนสองตัวที่มาราต้องการให้กับนาง
หญิงสาวรูปร่างท้วมส่งเสียงเกินจริงออกมาด้วยความซาบซึ้งยิ่งนัก “สวรรค์! ขอบคุณนักผจญภัยผู้กล้าหาญยิ่ง ครอบครัวเราจะจดจำสิ่งที่ท่านทำ...”
[ภารกิจเสร็จสิ้น: คำขอของมารา]
[ค่าประสบการณ์ +100, ทองแดง x20]
ได้รับรางวัลภารกิจแล้ว เจียงหลีเยว่ไม่รีบไปรับภารกิจต่อไป แต่หันหลังเดินไปยังร้านขายของเบ็ดเตล็ดในหมู่บ้าน ใช้เหรียญทองแดง 15 เหรียญซื้อพลั่วธรรมดาที่ไม่มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ
นางแย่งมอนจากนักรบจนเลเวลอัปเป็นสองแล้ว ต้นไม้สกิลของมือสังหารก็สว่างขึ้นมาอีกสกิล
[พรางกาย: เข้าสู่สถานะล่องหน ความเร็วเคลื่อนไหวลดลง 20% คงอยู่จนกว่าจะยกเลิกเองหรือถูกพบเห็น]
ชาติก่อนตอนเป็นวิญญาณติดตามพี่ชาย เจียงหลีเยว่เคยได้ยินคนพูดถึงว่าหมู่บ้านมือใหม่มีภารกิจลับอยู่หนึ่งภารกิจ
จุดเกิดภารกิจอยู่ที่ป่าทึบห่างจากหมู่บ้านไปหลายร้อยเมตร ป่าทึบนี่ก็เป็นจุดฟาร์มมอน ตัวเล็กเยอะมาก แต่เลเวลอยู่แถวๆ 20
ผู้เล่นตอนนี้เลเวลสูงสุดก็แค่ 9 ไม่มีทางมาฟาร์มมอนที่นี่แน่ ดังนั้น นี่ก็ยิ่งสะดวกสำหรับเจียงหลีเยว่
แม้นางเลเวลต่ำ แต่มีสกิล[พรางกาย] ก็เข้าป่าทึบไปได้โดยไม่เจ็บตัว
หมู่บ้านมือใหม่ก็ใหญ่อยู่ เจียงหลีเยว่ใช้ขาเดินเพียงลำพังตั้งครึ่งชั่วโมงถึงพ้นหมู่บ้านมุ่งตรงเข้าป่าทึบ
ยิ่งเดินเข้าป่าทึบผู้เล่นที่พบเจอก็ยิ่งน้อย
ถึงทางเข้าป่าทึบ รอบข้างไม่มีผู้เล่นแล้ว
นางเปิดใช้พรางกายโดยตรง
บนผิวกายลอยขึ้นเป็นแสงเงาสลัวจางๆ บางเบา ทั้งร่างราวกับกลืนหายไปในอากาศ ล่องหนหายไปจากที่ตรงนั้น
ในป่าแสงสลัว มงกุฎไม้เบื้องบนบังแสงอาทิตย์ไปเกือบหมด มีเพียงแสงไม่กี่ลำส่องลอดช่องว่างระหว่างใบไม้ลงมา ปลายจมูกโชยกลิ่นหอมสดชื่นเฉพาะของป่าทึบ
หมาป่าเลเวล 12 ตัวหนึ่งเดินผ่าน ดวงตาฉายแววเขียวส่องกวาดไปทั่ว กวาดไปยังตำแหน่งที่เจียงหลีเยว่อยู่ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
นางย่องฝีเท้าเบาลง แล้วถอยห่างจากหมาป่าอย่างเงียบๆ
สกิลพรางกายถึงจะใช้ดี แต่ก็มีข้อด้อยร้ายแรงอยู่ข้อหนึ่ง
หากมอนมีเลเวลสูงกว่านาง และอยู่ใกล้เกินไป ต่อให้อยู่ในสถานะพรางกายก็จะถูกตรวจจับได้ การล่องหนจะหายไปทันที
ด้วยพลังชีวิตเลเวล 2 ของนางตอนนี้ โดนหมาป่าเลเวล 12 เตะเพียงทีเดียวก็ต้องกลับไปเกิดใหม่ที่จุดเริ่มต้น
กว่าจะเดินมาถึงนี่ก็ตั้งสี่สิบกว่านาที เจียงหลีเยว่ไม่อยากเดินซ้ำอีกรอบ
นางมาเพื่อทำภารกิจ ไม่ได้มาสะสมแต้มการเดินของวีแชท!
เจียงหลีเยว่รักษาระยะห่างหลบเลี่ยงหมาป่า เดินต่อลึกเข้าไปในป่าทึบ ค่อยๆ เคลื่อนไปอย่างช้าๆ และยากลำบาก หลบเลี่ยงหมาป่าไปสิบสองตัว แมงมุมพิษแปดตัว และหมีร่างยักษ์มอนระดับหัวกะทิเลเวล 15 อีกหนึ่งตัว
เดินอีกราวครึ่งชั่วโมง เจียงหลีเยว่จึงค้นพบจุดหมายที่ต้องสงสัยในที่สุด
เบื้องหน้ามีพื้นที่เล็กๆ แปลงหนึ่ง หญ้าขึ้นดกหนากว่าที่อื่นมาก ทั้งยังมีดอกไม้ไม่กี่ดอกบานสะพรั่งงดงาม
นางก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใช่ที่แห่งนี้หรือไม่
รู้เพียงว่าตำแหน่งเกิดภารกิจลับอยู่ในป่าทึบ เป็นที่ที่หญ้าขึ้นดกทึบกว่าที่อื่น และแทบไม่มีมอนปรากฏให้เห็น
นางหยิบพลั่วที่ซื้อมาจากร้านของเบ็ดเตล็ดออกจากกระเป๋าเป้ผ้าใบแบบเริ่มต้น
ช่างมันเถอะ ลองขุดดู
ดินตรงนี้อับชื้นและอ่อนนุ่ม พลั่วแทงลงไปทีเดียวก็ขุดดินขึ้นมาได้ง่ายๆ
เจียงหลีเยว่ขุดฮักๆ อยู่สิบนาที ก็พบสิ่งที่ต้องการจริงๆ
[ติ๊ง! ค้นพบโครงกระดูกหนึ่งชิ้น เกิดภารกิจ [บุตรสาวที่หายไปของผู้ใหญ่บ้าน] จะรับหรือไม่?]
ดวงตานางเป็นประกาย “รับ!”
[ภารกิจลับ: บุตรสาวที่หายไปของผู้ใหญ่บ้าน
(ลีน่าบุตรสาวคนเล็กที่ผู้ใหญ่บ้านรักใคร่ที่สุดได้หายตัวไปสองปีแล้ว บิดาผู้น่าสงสารคนนี้ ไม่รู้ว่ายังมีโอกาสได้พบบุตรสาวอีกหรือไม่)]
[ข้อกำหนดภารกิจ: นำโครงกระดูกของหญิงสาวกลับไปให้ผู้ใหญ่บ้าน]
เจียงหลีเยว่จัดการงัดโครงกระดูกออกมาโดยเร็ว ส่งมันกลับเข้าไปในกระเป๋าเป้ผ้าใบแบบเริ่มต้น เข้าสู่สถานะล่องหนอีกครั้ง หลีกเลี่ยงมอนค่อยๆ ย่ำออกมาจากป่าทึบ
ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงมายืนตรงทางเข้าป่าทึบ
จู่ๆ นางก็ตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด
...จะเสียเวลาตั้งครึ่งชั่วโมงทำไม ให้มอนในป่าทึบพาเรากลับจุดเกิดใหม่ไม่เร็วกว่าหรือ?
คิดได้ดังนั้น เจียงหลีเยว่ก็พลันหันหลังกลับเข้าป่าทึบอย่างเด็ดเดี่ยว ตรงเข้าหาหมาป่า สมใจถูกหมาป่าตบทีเดียวส่งกลับไป
ก่อนตาย นางเอากริชแทงไปที่ใบหน้าหมาป่าหนึ่งที
ค่าพลังชีวิตของหมาป่ามีถึง 6000 หน่วย ความเสียหายแค่นี้สำหรับมันไม่ใช่สาระสำคัญอะไร แต่กลับสามารถกระตุ้นลักษณะประจำเผ่าติดตัวได้—
ตราประทับวิญญาณ
ภายหลังเมื่อเลเวลและอุปกรณ์สูงแล้ว นางจะกลับมาขอบคุณหมาป่าตัวนี้โดยเฉพาะ
ออกมาจากจุดเกิดใหม่ในหมู่บ้าน เจียงหลีเยว่ตรงดิ่งไปบ้านผู้ใหญ่บ้าน
“นักผจญภัยวัยเยาว์ ท่านมาหาข้ามีอะไรหรือ?” ผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านมือใหม่นั้นเป็นชายวัยกลางที่ดูอิดโรยและซอมซ่ออย่างยิ่ง เสื้อผ้าบนร่างดูไม่ได้ซักมานานแล้ว แม้แต่ผมยังจับตัวเป็นปอยๆ
เครารกรุงรังราวกับจะขึ้นจนเต็มใบหน้า
เจียงหลีเยว่เคาะประตูอยู่นานกว่าจะรอให้เขาออกมา
ดมกลิ่นเหล้าที่โชยมาจนอบอวล เจียงหลีเยว่ไม่มีสีหน้าขมวดคิ้วแม้แต่น้อย ใจเย็นควักโครงกระดูกออกมา: “นี่คือศพที่ข้าพบในป่าทึบ สร้อยคอของนางสลักชื่อว่าลีน่า”
รูม่านตาผู้ใหญ่บ้านพลันหดเกร็ง มืออันสั่นเทายื่นมารับโครงกระดูกไปจากมือนาง
วินาทีต่อมา ชายวัยกลางก็ระเบิดเสียงร่ำไห้โหยหวน
“ลีน่า——!!!!”
“ไม่นะ! ลีน่า! พ่อปกป้องเจ้าไม่ดีพอ เป็นความผิดของพ่อเอง ลีน่า——”
เสียงคร่ำครวญสิ้นหวังของพ่อผู้สูญเสียลูกสาวนั้นชวนสะเทือนใจยิ่ง
แต่สีหน้าเจียงหลีเยว่กลับไม่แปรเปลี่ยนเลยแม้แต่นิด เพียงแต่มองดูภาพตรงหน้าอย่างเงียบๆ กระทั่งกำลังคิดว่าภารกิจนี้จะให้รางวัลอะไร
ชาติก่อนนางรู้เพียงว่ามีภารกิจนี้ แต่รางวัลจำเพาะของภารกิจนั้นไม่ชัดเจน
แต่ภารกิจลับ สิ่งของที่ให้ไม่น่าแย่นัก
ขณะที่เจียงหลีเยว่จิตใจล่องลอย ผู้ใหญ่บ้านสังเกตเห็นกริชที่เสียบอยู่บนบั้นเอวของบุตรสาว
ทันทีที่เห็นรูปพรรณของกริชนั้นเล่มนั้น แววตาของชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปฉับพลัน เปี่ยมด้วยกลิ่นสังหารและความสำนึกผิดที่รุนแรงขึ้นมา
เจียงหลีเยว่รู้สึกตัวจากภวังค์ด้วยกลิ่นสังหารนี้
“ขอโทษด้วย ทำให้ท่านตกใจ” คำพูดของผู้ใหญ่บ้านเหมือนอย่างกับพ่นออกจากซอกฟัน “นักผจญภัยวัยเยาว์ ขอบคุณเหลือเกินที่ช่วยหาบุตรสาวของข้าพบ แม้ว่านางจะ....”
“นี่คือของขอบคุณของข้า ท่านจะเป็นสหายของอันเดรย์ตลอดไป”
[ภารกิจลับ: บุตรสาวที่หายไปของผู้ใหญ่บ้าน (สำเร็จแล้ว)]
[ค่าประสบการณ์ +500, ทอง x10, 《ตำราสกิลผู้ชำนาญการตีเหล็ก》x1, ได้รับลักษณะติดตัว: เทวีประสงค์]
[ระดับความประทับใจของอันเดรย์: ไว้วางใจ]
[ระดับความประทับใจของ NPC ทั้งหมดในหมู่บ้านจันทราเงา: เป็นมิตร]
ดวงตาของเจียงหลีเยว่เปล่งประกาย
ทอง x10
สิบทอง
สิบเหรียญ
ของทองคำ
《เทวโองการ》ไม่มีช่องทางเติมเงิน สกุลเงินทั้งหมดต้องพึ่งการทำภารกิจและฟาร์มมอนเอา
ไก่อ้วนตัวหนึ่งดรอปแค่ 8 ทองแดง ทองแดง 100 แลกเป็น 1 เงิน เงิน 100 แลกเป็น 1 ทอง นั่นหมายความว่า เมื่อครู่นางขุดดินสิบนาที เท่ากับฆ่าไก่หนึ่งหมื่นสองพันห้าร้อยตัว
สมกับเป็นผู้ใหญ่บ้าน มีฐานะหนาดี
เจียงหลีเยว่เก็บทองเข้าที่อย่างสุขใจ
เงินนี้ไม่ได้ตั้งใจจะใช้คนเดียว ตอนนั้นค่อยแบ่งกับพี่ชายและพี่อวี่หวยสามคน อืม แบ่งให้พี่ชายมากหน่อย
“สหายที่รัก ข้าคงต้อนรับท่านดีๆ ไม่ได้แล้ว ต่อไปข้าจะออกจากหมู่บ้านสักพัก หากพบเรื่องลำบาก ท่านสามารถนำของที่ระลึกของข้าไปหาช่างตีเหล็กเฒ่า เขาจะคิดหาทางช่วยท่าน”
[ของที่ระลึกของอันเดรย์ x1]
พูดจบ อันเดรย์ก็รีบร้อนกลับเข้าห้องไป ตอนออกมามีของอีกสิ่งหนึ่งเพิ่มมา
เจียงหลีเยว่ไม่ทันมองชัดว่ามันคืออะไร
เขาอุ้มโครงกระดูกของบุตรสาว ก้าวยาวๆ จากไป
แผ่นหลังนั้นแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยว
เจียงหลีเยว่มองจ้องแผ่นหลังของอันเดรย์ที่จากไปอยู่สองวินาที จากนั้นก็ก้มหน้าพลิกดูรางวัลที่เหลือ
《ตำราสกิลผู้ชำนาญการตีเหล็ก》
ในเกมมีอาชีพชีวิตไม่น้อย เช่น ช่างตีเหล็ก นักเล่นแร่แปรธาตุ วิศวกรอะไรพวกนั้น
การเริ่มต้นไม่มีข้อจำกัด ใครๆ ก็เรียนได้ แต่ถ้าอยากพัฒนาจากระดับผู้ชำนาญขึ้นไปเป็นระดับผู้ชำนาญการ แค่ค่าชำนาญอย่างเดียวไม่พอ ต้องมีตำราสกิลที่ตรงกันด้วย
และตำราสกิลเช่นนี้ไม่ว่าจะได้จาก NPC สำคัญ หรือไม่ก็ดรอปจากบอส อัตราดรอปต่ำมาก
ไม่คิดว่านางเพิ่งเข้าเกมก็ได้มาหนึ่งเล่มแล้ว
ถึงแม้จะยังใช้ไม่ได้ในระยะสั้น แต่การเก็บไว้ก็คือการมีแต้มต่อ
เก็บตำราสกิลดีแล้ว เจียงหลีเยว่มองไปยังรางวัลสุดท้าย
[ลักษณะติดตัว·เทวีประสงค์ (เทวีประสงค์ ไม่อาจขัดขวาง)
ผลของสกิล: สัญชาตญาณของท่านว่องไวผิดปกติ เมื่อเผชิญหลายตัวเลือกจะสามารถสัมผัสรู้ถึงตัวเลือกที่ดีที่สุดได้เสมอ เพิ่มความสามารถในการรับรู้ต่อขุมทรัพย์ เมื่ออยู่ใกล้สมบัติจะรู้สึกได้]
เจียงหลีเยว่กระพริบตาสองครั้ง
แล้วก็อ่านอีกรอบ
ตัวเลือกดีที่สุด
สัมผัสรู้สมบัติ
เรดาร์หาสมบัติมีชีวิต?
ลักษณะนี้ไม่ได้เพิ่มการโจมตี ไม่ได้เพิ่มการป้องกัน ดูไม่หวือหวา แต่เจียงหลีเยว่รู้ดีนักว่ามันน่าสะพรึงเพียงใด
มีเทวีประสงค์แล้ว ณ ทางแยกทุกแห่งนางจะก้าวย่างไปบนทางเลือกที่ดีที่สุด
บวกกับสัมผัสรู้สมบัติ—
ในนิยายช่วงท้ายๆ พวกหีบสมบัติลับที่กิลด์ใหญ่ๆ พลิกหากันจนทั่วก็ยังไม่พบ จุดลับที่ถูกผู้เล่นนับไม่ถ้วนตั้งรางวัลล้านทองตามหาพิกัด พอนางเดินผ่านไปผ่านมาก็สัมผัสได้หมด?
เจียงหลีเยว่ปิดหน้าต่าง หายใจเข้าลึก
เผ่าลับเผ่าผีกุยเวียนให้การทบความเสียหายและการติดตามวิญญาณแก่นาง เทวีประสงค์ให้การเลือกทางที่ดีที่สุดและสัญชาตญาณหาสมบัติแก่นาง
ด้านหนึ่งรับผิดชอบฆ่าคน อีกด้านหนึ่งรับผิดชอบเก็บเงิน
เจียงหลีเยว่พลันยิ้มออกมา
สิ่งที่สวรรค์เป็นหนี้นางแต่ชาติก่อน ชาตินี้จะทวงคืนพร้อมดอกเบี้ยกลับมาแล้ว