เสียงสัญญาณเตือนอันอื้ออึงดังก้องเหนือเขตสาม ประกาศว่าช่วงเวลาทำงานอันยาวนานและหนักหน่วงสิ้นสุดลงเสียที
ซี-801 วางปืนฉีดล้างแรงดันสูงอันหนักอึ้งในมือลง
รอยบวมแดงบนหลังมือขาวผ่องของเธอซึ่งถูกของเหลวเสียกัดกร่อนยังไม่หายดี เพียงขยับเล็กน้อยก็เจ็บแปลบถึงขั้วหัวใจ
แต่เธอไม่กล้าหยุดพัก ได้แต่เดินตามฝูงชนไปยังจุดแลกแต้มผลงานตรงสุดเขต
แถวยาวเหยียด รอบตัวมีแต่คนงานทำความสะอาดในชุดทำงานสีเทาเหมือนเธอ ทุกคนมีสีหน้าเฉยชา ไม่มีใครพูดคุยกัน มีเพียงเสียงหายใจเหนื่อยล้าหนักอึ้งกับกลิ่นเหม็นไม่น่าพิสมัยที่ลอยออกมาจากตัว
ในที่สุดก็ถึงคิวซี-801
เธอยื่นข้อมือไปสแกนตรงบริเวณรับสัญญาณของเครื่องปลายทาง
ตัวเลขสีเขียวบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พอเห็นแล้วซี-801 ก็ชะงักไปเล็กน้อย
วันนี้แต้มผลงาน...น้อยกว่าเมื่อวานตั้งห้าแต้ม!
สำหรับคนงานทำความสะอาดระดับล่าง แต้มผลงานห้าแต้มต้องแลกมาด้วยการทำความสะอาดบ่อของเสียที่เต็มไปด้วยของเหลวกัดกร่อนหลายบ่อ
เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองผู้จัดการระดับสูงที่นั่งอยู่หลังช่องกระจก ริมฝีปากขยับเล็กน้อย อยากถามว่าคำนวณผิดตรงไหนหรือเปล่า
อีกฝ่ายดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาของเธอ จึงเงยหน้าขึ้นมา ซี-801 รีบก้มหน้าลงทันที ไม่กล้าพูดสักคำ แล้วค่อย ๆ เดินออกจากแถว
เบื้องบนให้มาเท่าไรก็ต้องรับเท่านั้น
พนักงานระดับหนึ่งอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ตั้งคำถามด้วยซ้ำ
ซี-801 ลากสังขารอันเหนื่อยล้าเต็มทีเดินกลับที่พัก
หมอกเทาเหนือศีรษะกดต่ำ แสงไฟสลัวสีเหลืองตกกระทบกำแพงเย็นเฉียบ ชวนให้รู้สึกถึงบรรยากาศอันไร้ชีวิตชีวา
เธอก้มหน้า ความคิดสับสนวุ่นวาย
หากยังถูกหักแต้มด้วยอัตราเช่นนี้ โอกาสแลกการดัดแปลงจักรกลของเธอก็มีแต่จะยิ่งห่างไกลออกไปทุกที...