ทางเดินลึกมาก
บันไดหินทอดลงไปลึกหลายสิบเมตร ผนังสองข้างชื้นเย็น มีมอสขึ้นเป็นกระจุก ๆ เปล่งแสงสีเขียวเรืองรอง พอให้ใช้เป็นแหล่งกำเนิดแสงได้รำไร
กลิ่นในอากาศก็ยิ่งเหม็นขึ้นเรื่อย ๆ
ปะปนด้วยกลิ่นอับเน่า
สวีเชี่ยนบีบจมูก บ่นไม่หยุด “น่าขยะแขยงจัง ที่นี่น่าขยะแขยงจริง ๆ เลย—”
“เชี่ยนเชี่ยน ระวังเท้า” เมิ่งฮั่นประคองเธอไว้
เขาไม่สนใจคำบ่นของสวีเชี่ยนแม้แต่น้อย
เหล่านักฆ่าและนักรบข้าง ๆ ต่างมองเขาด้วยสายตาชื่นชมอยู่ลึก ๆ พี่ชายคนนี้สุดยอดจริง ๆ เป็นคนมีความสามารถ อดทนได้ขนาดนี้ ทำอะไรก็ต้องสำเร็จแน่!
เจียงหลีเยว่เดินตามกลุ่มไปพลาง ใช้หน้ากากไร้หน้าเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปพลาง
เธอปรับส่วนสูงให้เป็น 1.7 เมตร เปลี่ยนใบหน้าเป็นแบบคมเข้มชวนให้คนเกรงขาม ตัดผมสั้นประบ่า ส่วนอาชีพกับเลเวลยังคงเดิม แต่ซ่อนชื่อเล่นไว้
ปลายทางเดินเป็นประตูหินบานหนึ่ง
ประตูหินแง้มอยู่ แสงสีแดงคล้ำลอดออกมาจากช่องว่าง
นักฆ่าที่เดินนำอยู่ข้างหน้าเข้าไปผลักประตู กลิ่นคาวหวานรุนแรงก็พุ่งเข้าปะทะ
ด้านหลังประตูเป็นห้องลับใต้ดินทรงกลมขนาดไม่ใหญ่นัก
กลางห้องมีแท่นบูชาตั้งอยู่ เทียนรอบแท่นพลันติดไฟขึ้นเองเมื่อมีคนเข้ามา เปลวไฟสีเขียวเรืองไหววูบ ชวนให้บรรยากาศกดดันและน่าขนลุก
สวีเชี่ยนเริ่มขนลุกอยู่ในใจ ขยับเข้าไปใกล้เมิ่งฮั่นอีกนิด
“พี่เมิ่ง ที่นี่น่ากลัวจังเลย~”
“ไม่เป็นไรหรอกเชี่ยนเชี่ยน เรามีกันตั้งเยอะ” เมิ่งฮั่นยิ้มพลางตบไหล่เธอเบา ๆ “อีกอย่าง มีพี่อยู่ด้วย พี่จะปกป้องเธอเอง”
สวีเชี่ยนหัวเราะคิกคัก “พี่เมิ่งใจดีจังเลย!”
【แจ้งเตือน: โปรดใช้เลือดกระตุ้นแท่นบูชา】
“ต้องใช้เลือดกระตุ้นแท่นบูชาด้วยเหรอ พี่เมิ่ง ฉันกลัวเจ็บ พวกพี่ไปกันเถอะ” พอเห็นข้อความแจ้งเตือน สวีเชี่ยนก็ไม่ค่อยเต็มใจ
อย่างไรข้อความแจ้งเตือนก็ไม่ได้บอกว่าต้องใช้เลือดของใคร