เจียงหลีเยว่กลับมาที่หมู่บ้านจันทราเงา
แม้ผู้เล่นส่วนใหญ่จะไปนครชมจันทร์กับแผนที่ใหม่ที่เพิ่งปลดล็อกกันแล้ว แต่ในหมู่บ้านจันทราเงาก็ยังมีผู้เล่นอยู่ไม่น้อย เกมนี้ฮิตระเบิดจริง ๆ
ผู้เล่นหน้าใหม่หลั่งไหลเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า
เธอแวะไปที่ร้านช่างตีเหล็กก่อน พูดคุยกับลุงโอเอินสองสามประโยค จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังหนองน้ำ
การฟาร์มพลังมรณะในหนองน้ำสะดวกกว่า เพราะจระเข้หนองน้ำเป็นมอนสเตอร์ที่เกิดมาพร้อมกัน ไม่จำเป็นต้องล่อมอนสเตอร์เป็นพิเศษ
ตอนนี้เธอสร้างความเสียหายได้สูงมาก
ทั้งความเสียหายสะสมจากคุณสมบัติเผ่าพันธุ์และอาวุธระดับทองทมิฬ ฟันทีเดียวล้มจระเข้น้อยได้ตัวหนึ่งสบาย ๆ
ก็แค่มอนสเตอร์พวกนี้ไม่มีสติปัญญา
ไม่อย่างนั้น ถ้าเห็นเจียงหลีเยว่ไล่สังหารอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ พวกมันคงมุดหนีเข้าไปในส่วนลึกของหนองน้ำ ไม่ยอมโผล่ออกมาแล้ว
เธอสังหารจระเข้หนองน้ำไปกว่าร้อยตัวติดต่อกัน
จระเข้ชั้นยอดที่เคยเจอก่อนหน้านี้ก็ปรากฏตัวออกมา แต่ยังถูกเธอฟันทีเดียวตายเหมือนเดิม กระทั่งจะทำให้เธอชะงักฝีเท้าก็ยังไม่ได้ การควบคุมตัวละครของเธอลื่นไหลสุด ๆ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เจียงหลีเยว่ดูพลังมรณะที่เพิ่มขึ้นมาพันสายอย่างพึงพอใจ แล้วโยนวัตถุดิบที่ดรอปได้ลงตลาดซื้อขาย ก่อนหันหน้าเดินไปทางป่าลับเงาจันทร์
ผู้เล่นในเหมืองมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แทบทุกถ้ำเต็มไปด้วยคนที่กำลังขุดแร่กันอย่างขะมักเขม้น
เมื่อเห็นว่าไม่มีที่ว่างข้างใน เจียงหลีเยว่ก็ไม่เบียดเข้าไป แต่เดินตรงไปยังส่วนลึกที่สุดของเหมือง
ยิ่งเดินเข้าไป แสงตรงหน้าก็ยิ่งมืดลง จนกระทั่งแหล่งกำเนิดแสงหายไปอย่างสิ้นเชิง
สภาพแวดล้อมมืดมิดเช่นนี้ไม่ได้ส่งผลต่อเธอมากนัก เมื่อมาถึงสุดทาง เจียงหลีเยว่ก็สำรวจดู เศษหินที่อุดรอยแยกยังอยู่ ไม่มีใครขยับมัน
