สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่กลุ่มต่างเผ่าที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างฉับพลัน
นักรบต่างเผ่าที่ถือขวานยักษ์พุ่งออกมาประจันหน้า ฟันขวานใส่ไหล่ของสัตว์ประหลาดอย่างแรง เม็ดทรายสีเทาขาวระเบิดกระจาย ขณะเดียวกันแขนของสัตว์ประหลาดก็เฉียดผ่านข้างกายเขาไป
นักรบต่างเผ่าซวนเซถอยหลัง
ผิวหนังที่เผยอยู่นอกเสื้อผ้าของเขาหม่นแสงลงทันที แก้มตอบ ผมสั้นสีดำเปลี่ยนเป็นสีเทาขาวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แขนที่กำขวานยักษ์ก็เหี่ยวแห้งลง
เพียงชั่วพริบตา ทั้งร่างก็แก่ลงอย่างน้อยหลายสิบปี หรืออาจถึงร้อยปี
“อย่าเข้าใกล้พวกมัน!”
ใครคนหนึ่งตะโกนเตือนเสียงเข้ม
เพื่อนร่วมทีมของนักรบคนนั้นรีบลากเขากลับไป แล้วกรอกยาต่ออายุขัยหลายขวดให้ดื่มติดกัน
ความเร็วที่เขาแก่ลงจึงค่อย ๆ ชะลอหยุด แต่ร่างกายยังอ่อนแรงจนยืนไม่ไหว สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด
เมื่อครู่เขารู้สึกจริง ๆ ว่าตัวเองกำลังจะตายเพราะแก่ชรา!
ความรู้สึกที่เวลาชีวิตไหลหายไปมหาศาล แต่กลับหยุดยั้งไม่ได้ ช่าง...น่ากลัวเหลือเกิน
สัตว์ประหลาดอีกหลายตัวคลานออกมาจากใจกลางโถง
ผู้เข้าทดสอบคนหนึ่งไม่ได้สัมผัสสัตว์ประหลาดเลย แค่เข้าใกล้เพียงห้าหกเมตร ข้างขมับก็มีผมขาวขึ้นเป็นปื้น
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปพร้อมกัน
แค่สัมผัสก็ทำให้อายุขัยลดลงว่าแย่แล้ว แต่นี่แค่เข้าใกล้ก็ยังถูกกัดกร่อนอีกหรือ?
“โจมตีจากระยะไกล!”
หลายทีมรีบถอยห่าง แล้วให้เพื่อนร่วมทีมที่โจมตีได้ไกลออกไปลงมือ
ภาพตรงหน้าทำให้เจียงมู่อวิ๋นและพวกพ้องสีหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน
ลู่ยวี่หวยทั้งสองคนพูดขึ้นพร้อมกันว่า “คนที่ถนัดประชิดอย่าขยับ ให้คนที่โจมตีได้ไกลลงมือ อย่าปล่อยให้สัตว์ประหลาดเข้าประชิด ถ้ารู้สึกว่าอายุขัยลดลงก็อย่าลืมดื่มยา อย่ามัวเสียดาย!”