บทที่ 51 ได้เลยพี่ชาย^^
การเดินทางไปหอนาฬิกาเป็นครั้งที่สาม คราวนี้มีคนในทีมมากกว่าเดิมถึงสองเท่า
ในทีม นอกจากเจียงหลีเยว่แล้ว คนอื่น ๆ ต่างก็เหมือนพาพี่น้องฝาแฝดติดตัวมาด้วย เดินเคียงข้างตัวเองอย่างกลมเกลียว
ที่ผ่านมา คนที่เดินนำหน้ามาโดยตลอดคือลู่ยวี่หวย
แต่คราวนี้ คนที่เดินนำกลับเป็นเจียงหลีเยว่
เจียงมู่อวิ๋นกับลู่ยวี่หวยเดินขนาบซ้ายขวา กั้นคนจากอีกเส้นเวลาให้อยู่ด้านนอก ไม่เปิดโอกาสให้เข้ามาใกล้เลย
พี่ชายอีกสองคนสีหน้าไม่ค่อยดีนัก
เจียงหลีเยว่กอดเสวียนเย่แน่นขึ้นเงียบ ๆ มองตรงไปข้างหน้า ทำเหมือนไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
พูดถึงเสวียนเย่แล้ว...
“พี่ชาย” บอกว่าหลังจาก “เธอ” ถูกคนลึกลับฆ่าตาย
“เสวียนเย่” ก็ตายตามไปด้วย
เจียงหลีเยว่ลูบหูฟูนุ่มของเสวียนเย่ พลางครุ่นคิด
......ถ้าเธอตาย เสวียนเย่ก็จะตายตามไปด้วยหรือเปล่า?
ตอนนี้มีเหตุผลที่ห้ามตายเพิ่มมาอีกข้อแล้วนะ!
“โฮ่ง~” เสวียนเย่หรี่ตา ถูไถฝ่ามือของเจียงหลีเยว่ หางที่ห้อยอยู่แกว่งไปมาเบา ๆ
มันเป็นตัวที่ผ่อนคลายที่สุดในทีมแล้ว
เดินไปตามถนนได้ไม่นาน เงาคนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในหมอกเทาเบื้องหน้า
ทีมต่างเผ่าทีมหนึ่งเดินสวนมา ผู้นำมีเขาหักอยู่บนหน้าผาก แต่ตามร่างกายกลับแทบไม่มีบาดแผล ดูแล้วน่าจะเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับพวกต่างเผ่าที่เคยโจมตีพวกเขาก่อนหน้านี้
ทั้งสองฝ่ายหยุดห่างกันสิบกว่าเมตร
ต่างเผ่าผู้มีเขาหักมองใบหน้าที่เหมือนกันทุกคนในทีมฝั่งตรงข้าม สีหน้าแข็งค้างไปอย่างเห็นได้ชัด