แนวป้องกันรอบนอกสุดของป้อมปราการสีชาดตกอยู่ในความโกลาหลมานานแล้ว
กองกำลังจำนวนไม่น้อยที่มาถึงสนามรบหลัก ต่างกำลังปะทะกับเหล่าสัตว์ประหลาดที่บุกเข้ามาระลอกแรก
สัตว์ประหลาดเหล่านี้ไม่ใช่กองทัพหลัก น่าจะเป็นหน่วยบุกเบิกที่มาถึงก่อน ตั้งใจจะทะลวงแนวป้องกันชั้นแรกของป้อมปราการ แต่คาดไม่ถึงว่าจะมาเจอกับกองกำลังอื่นพอดี
สัตว์ประหลาดมีจำนวนมาก แต่กองกำลังฝ่ายต่าง ๆ ก็มีไม่น้อยเช่นกัน
เมื่อคนในป้อมปราการเห็นเหตุการณ์ก็พากันบุกออกมา ช่วยกันปกป้องแนวป้องกันรอบนอกสุด ไม่ปล่อยให้ผู้รุกรานตีฝ่าเข้ามาได้ง่าย ๆ
ตอนเจียงหลีเยว่พุ่งเข้าไปในวงต่อสู้ ทั้งสองฝ่ายกำลังสู้กันอย่างสูสี
แม้ร่างของนางจะไม่ได้ใหญ่โต แต่พอพุ่งเข้าไปก็ราวกับรถบรรทุกคันใหญ่พุ่งชนสัตว์ประหลาดตัวนอกสุดจนมันถูกกดตายคาที่
เหล่าศิษย์แห่งความตายที่ตามหลังมา ต่างทิ้งคนที่กำลังใช้หนวดรัดไว้ แล้วโห่ร้องเข้าร่วมสนามรบ ใช้วิธีดิบเถื่อนที่สุดฉีกสัตว์ประหลาดทุกตัวที่อยู่ในระยะสายตาจนแหลกละเอียด
“กระสอบทรายเยอะ ๆ ฮี่ ๆ~”
“ตามหัวหน้าไป มีกระสอบทรายเพียบ....”
“\หัวหน้า/ \หัวหน้า/ \หัวหน้าฆ่า/”
“......”
เย่จื่อกับคนอื่น ๆ ที่ถูกทิ้งลงมา “.....”
หัวหมุนจนอยากอาเจียน แต่พวกเขามาถึงรอบนอกของสนามรบแล้ว จะอาเจียนก็ไม่ได้ จึงได้แต่ยกอาวุธแล้วบุกเข้าไป
เจียงมู่อวิ๋นกระพือปีก ลอยอยู่เหนือกองกำลัง สายตากวาดมองทุกกลุ่มในสนามรบ ก่อนจะยกมือขึ้น
แสงสีขาวนวลกลุ่มหนึ่งรวมตัวขึ้นกลางฝ่ามือ
เขาขว้างกลุ่มแสงสีขาวบริสุทธิ์ออกไป เพียงพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นขนนกมายาที่เรืองแสงพร่างพราย กระจายลอยไปทั่วท้องฟ้า ก่อนจะค่อย ๆ ร่วงลงบนตัวทุกคน
“พรจากเทพ”
“พรคุ้มครอง”
เขาขับขานเสียงแผ่ว ร่างกายเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้า ส่องประกายโดดเด่นท่ามกลางสนามรบสีชาดอันมืดหม่น
ผู้คนที่กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดพลันรู้สึกว่าพลังโจมตีและพลังงานของตนเพิ่มขึ้นมาก จึงฉวยโอกาสเงยหน้ามองขึ้นไป แล้วก็ต้องตาพร่าจากแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้านั้นทันที