คนจากอีกทีมยังตายไม่หมด
หลังฝูงมดถูกเจียงหลีเยว่กับเสวียนเย่ดึงความสนใจไปเกือบทั้งหมด คนที่เหลือสิบกว่าคนก็หลุดออกจากวงล้อมของมดได้เสียที
พวกเขาบาดเจ็บกันทั่วร่าง บางคนถูกมดกัดเนื้อที่แขนหลุดไปเป็นชิ้น แผลลึกจนเห็นกระดูกสีขาวโพลน
ชายที่เป็นหัวหน้ากระดกยาฟื้นฟูระดับต้นติดกันสองขวด
พวกเขาบาดเจ็บสาหัสเกินไป ยาฟื้นฟูระดับต้นแทบไม่ช่วยอะไร แผลสมานตัวช้ามาก
แต่ก็ช่วยไม่ได้
นักบวชในทีมของพวกเขาตายหมดแล้ว
ชายคนนั้นพิงกำแพงหินเย็นเฉียบเบื้องหลัง สายตาจับจ้องหญิงสาวที่อยู่ไม่ไกล เขามองเธอด้วยความหวาดกลัวเต็มตา
ผู้หญิงคนนี้...แข็งแกร่งจนแทบไม่เหมือนมนุษย์!
หรือว่าเธอเป็นบอสที่กลายร่างเป็นคนกันแน่? ความเสียหายระดับนี้เป็นไปได้ยังไง? นับตั้งแต่เทวโองการเปิดให้เล่นจนถึงเวลาที่สองโลกหลอมรวมกัน เพิ่งผ่านไปแค่สองเดือนกว่าไม่ใช่หรือไง?
“หัวหน้า...พวกเราควรหนีแล้วหรือเปล่า?”
นักเวทคนหนึ่งที่นิ้วขาดไปครึ่งท่อนข้างกายเอ่ยเสียงสั่น เสียงเบาจนแทบเหมือนยุงบิน “ถ้าเดี๋ยวเธอ...พุ่งมาทางพวกเรา...”
ลูกกระเดือกของหัวหน้าทีมขยับขึ้นลงสองครั้ง
“...ตอนนี้นายยืนไหวไหม?”
“ยืนไม่ไหว...”
“งั้นจะพูดบ้าอะไร?”
คิดว่าเขาไม่อยากหนีหรือไง?
เขาก็อยากหนีเหมือนกัน แต่แค่ยืนยังยืนไม่ไหว จะหนียังไง คลานออกไปหรือไง?