จุดเกิดใหม่สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีขาว ร่างของเจียงหลีเยว่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
เธอขยับข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะวิ่งไปทางบอสด้วยสีหน้าเรียบเฉย
รอบตัวมีผู้เล่นที่เพิ่งฟื้นคืนชีพเหมือนกันวิ่งพุ่งออกไปไม่ขาดสาย ทุกคนชินกับจังหวะตายแล้ววิ่งกลับมาแบบนี้เสียแล้ว
ถึงขั้นเริ่มสนุกกับมันอยู่บ้างด้วยซ้ำ
เจียงหลีเยว่เห็นผู้เล่นหลายคนวิ่งผ่านไปด้วยใบหน้าแดงก่ำอย่างตื่นเต้น ปากก็ร้องซ้ำ ๆ ว่า “สะใจชะมัด”
เธอไม่เข้าใจ แถมยังตกตะลึงอย่างมาก
【แผนที่】[ใครเห็นกางเกงในฉันบ้าง]：นี่รอบที่สิบเจ็ดแล้ว ฉันตายเป็นครั้งที่สิบเจ็ดแล้ว มีใครนับไหมว่าตัวเองตายไปกี่ครั้งแล้ว?
【แผนที่】[ดังโงะเชอร์รี]：ฉันเลิกนับแล้ว ยิ่งนับยิ่งเศร้า
【แผนที่】[ฉางคงแห่งรุ่งอรุณ]：ทุกคนใจเย็นก่อน เมื่อกี้มีใครสังเกตคริสตัลที่คอบอสไหม? ตอนมันใช้สกิล คริสตัลจะกะพริบ
สมกับเป็นหัวหน้ากิลด์ใหญ่ สังเกตได้ละเอียดจริง ๆ
เธอก็เห็นเหมือนกัน
ตอนถูกกระแสความเย็นกลืนกินเมื่อครู่ เธอเห็นคริสตัลสีน้ำเงินเย็นเยียบตรงรอยต่อระหว่างหัวกับลำตัวของยักษ์ศิลาน้ำค้างนิรันดร์สว่างวาบขึ้นมา
ตำแหน่งนั้นมีโอกาสสูงมากที่จะเป็นจุดอ่อน
ตอนเจียงหลีเยว่กลับไปถึงหน้าบอส ช่องแชตแผนที่ก็ถกเถียงกันจนวุ่นวายแล้ว
【แผนที่】[ไร้พ่าย-มองอะไร]：คริสตัลต้องเป็นจุดอ่อนแน่ ๆ ก่อนบอสใช้ท่าใหญ่ทุกครั้งมันจะสว่างขึ้น ฉันสังเกตมาสี่ห้ารอบแล้ว!
【แผนที่】[เถาจือ]：ปัญหาคือจะโจมตีถึงได้ยังไง? คริสตัลนั่นสูงอย่างน้อยสี่สิบถึงห้าสิบเมตร แม้แต่นักเวทก็ยังเอื้อมไม่ถึง ไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นสายประชิดเลย
【แผนที่】[ปู่ก็บ้าสุด ๆ!]：งั้นก็เหลือวิธีเดียว ปีนขึ้นไป!
【แผนที่】[ชดใช้เงินให้ฉันหน่อย]：พูดง่าย ก่อนหน้านี้ก็มีคนเกาะอยู่บนตัวบอสไม่ใช่เหรอ? ผลคือมันสะบัดทีเดียว คนร่วงลงมากันหมด ตกลงมาตายเป็นแถบ
【แผนที่】[ปู่ก็บ้าสุด ๆ!]：......งั้นก็ปีนใหม่สิ ไม่งั้นจะทำยังไง พวกเราไม่มีปีก จะบินขึ้นไปก็ไม่ได้สักหน่อย
เจียงหลีเยว่เองก็กำลังคิดว่าจะปีนขึ้นไปอย่างไร