เจียงหลีเยว่ไม่ได้รีบร้อนลงมือ แต่ส่งข้อความไปหาเจียงมู่อวิ๋นก่อน
【กระซิบ】[หลีเปียนเยว่]: พี่ชาย ตอนนี้อยู่ที่ไหน ช่วยร่ายสัญญาร่วมเป็นร่วมตายให้ฉันได้ไหม?
【กระซิบ】[มู่คั่นอวิ๋น]: พี่ลองดูก่อน
เจียงมู่อวิ๋นไม่ได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
สองนาทีต่อมา แสงสีขาวนวลสายหนึ่งก็ส่องลงบนร่างเจียงหลีเยว่โดยไร้สุ้มเสียง
【มู่คั่นอวิ๋นร่ายสัญญาร่วมเป็นร่วมตายใส่คุณ สัญญากำลังมีผล】
ทันทีที่แสงสีขาวซึมลึกเข้าสู่ผิว เจียงหลีเยว่ก็สัมผัสได้ถึงไออุ่นอ่อนโยนแผ่จากกลางอก ราวกับมีมือใหญ่ที่มองไม่เห็นโอบล้อมเอาไว้ มอบความรู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่งให้แก่เธอ
ในเวลาเดียวกัน
เจียงมู่อวิ๋นวิ่งสุดฝีเท้ามาจนถึงใต้เท้าบอส แล้วปีนขึ้นไปอย่างทุลักทุเล ในที่สุดก็ร่ายสัญญาให้น้องสาวสำเร็จ เขาปล่อยมือแล้วกระโดดลงมา
【กระซิบ】[หลีเปียนเยว่]: พี่ชาย ถอยห่างจากบอสหน่อย ระวังพลังชีวิตด้วย สัญญาจะถ่ายโอนความเสียหายที่ฉันได้รับ 30% ไปให้พี่ เดี๋ยวบอสจะคลั่ง ความเสียหายสูงมาก อย่าโดนลูกหลงล่ะ
【กระซิบ】[มู่คั่นอวิ๋น]: ได้ พี่เข้าใจแล้ว
ร่างสูงเพรียวของเจียงมู่อวิ๋นถอยร่นอย่างรวดเร็วท่ามกลางสนามรบอันวุ่นวาย จนไปหยุดอยู่ไกลที่สุด
ดวงตาหงส์ที่เย็นชาเงยขึ้น มองไปยังลำคอของสัตว์ยักษ์จากระยะไกล ฝ่าละอองน้ำแข็งที่โปรยปรายเต็มฟ้าและผู้คนที่กำลังต่อสู้กัน
เขามองไม่เห็นน้องสาว
แต่สายสัมพันธ์จากสัญญาทำให้เขารับรู้ถึงพลังชีวิตและจังหวะหัวใจของเธอได้อย่างชัดเจน
ไม่ว่าเสี่ยวหลีจะคิดทำอะไร
ในฐานะพี่ชาย เขาจะเป็นที่พึ่งอันมั่นคงที่สุดของเสี่ยวหลีเสมอ
....
เมื่อแน่ใจว่าพี่ชายถอยไปอยู่ในจุดปลอดภัยแล้ว
เจียงหลีเยว่ก็ไม่ลังเลอีก ร่างโน้มไปข้างหน้า กระดูกกร่อนแทงออกไป ปลายมีดสั้นพุ่งทะลุเข้าไปในแก่นผลึกโดยตรง
เสียง ‘กร๊อบ’ เบา ๆ ดังขึ้นข้างหู