เจียงหลีเยว่เพิ่งพาเสวียนเย่ก้าวเข้านครชมจันทร์ได้ไม่นาน ก็ได้รับข้อความจากเจียงมู่อวิ๋นกับลู่ยวี่หวย
【ข้อความส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: เสี่ยวหลี ได้ยินว่ามีบอสลับโผล่ในป่าลับเงาจันทร์ ไปดูกันไหม?
【ข้อความส่วนตัว】[แม่น้ำหวย]: เสี่ยวหลี!! รีบมาป่าลับเงาจันทร์เร็ว มีบอสบนแผนที่ลับด้วย!!
เจียงหลีเยว่: “......”
【ข้อความส่วนตัว】[หลีเปียนเยว่]: [รูปเสวียนเย่.jpg]
【ข้อความส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: เป็นอะไรไป?
【ข้อความส่วนตัว】[แม่น้ำหวย]: หือ?
【ข้อความส่วนตัว】[หลีเปียนเยว่]: นี่แหละบอสบนแผนที่ลับของป่าลับเงาจันทร์
【ข้อความส่วนตัว】[มู่คั่นอวิ๋น]: ....คนพวกนี้แยกไม่ออกแล้วหรือไงว่าอะไรเป็นบอส
【ข้อความส่วนตัว】[แม่น้ำหวย]: ??? ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ————
เจียงหลีเยว่ปิดหน้าต่างแชต ก่อนจะยกหนังคอเสวียนเย่ขึ้นมาแกว่งไปมาอย่างจนใจ
เจ้าตัวเล็กอ่อนปวกเปียก ปล่อยให้แกว่งตามไปด้วย หัวเล็กๆ เอียงนิดหนึ่ง รูม่านตาตั้งสีต่างกันกะพริบปริบๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและงุนงง ราวกับไม่รู้ว่าตัวเองเพิ่งก่อเรื่องอะไรไว้
“เสวียนเย่ เธอเด่นเกินไปหน่อยแล้ว”
เสวียนเย่: “โฮ่ง!”
เด่นก็ดีสิ ต้องให้ทุกคนรู้ถึงความเก่งกาจของราชาเสวียนเย่อย่างมัน!
เจียงหลีเยว่จิ้มแก้มมัน “เด่นขนาดนี้ ต่อไปฉันจะพาเธอออกไปข้างนอกยังไง?”
เธอเป็นคนชอบทำอะไรเงียบๆ แค่แอบลอบสังหารแย่งสมบัตินิดหน่อยเท่านั้น ถ้าดังเกินไปแล้วจะไปทำเรื่องไม่ดีได้ยังไง? พอคนอื่นเห็นหน้าเธอก็คงหันหลังวิ่งหนีทันที
เธอเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน “คนกลัวดัง หมูกลัวอ้วน ต่อไปเราต้องทำตัวให้เงียบๆ เข้าใจไหม?”
เสวียนเย่: “งี้ด!”
เจียงหลีเยว่พยักหน้าอย่างพอใจ
“ไปกันเถอะ พาเธอไปเดินดูร้านค้ากับบ้านพักก่อน”