อีกด้านหนึ่ง หอพักหญิง 406 คณะภาษาจีน
ห้องรกระเกะระกะ กระเป๋าเดินทางเปิดอ้า เสื้อผ้ากองอยู่บนเตียง ขนมวางเต็มโต๊ะเขียนหนังสือ สาว ๆ หลายคนส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวไม่หยุด
หลังได้รับคำชวนไปกินข้าวจากหอพักชาย หัวข้อสนทนาก็พลันคึกคักขึ้นมาทันที
จางอวี่ชิงยัดเสื้อผ้าเข้าตู้ไปพลาง หันมาตะโกนไปพลาง “นี่ ๆ ๆ! เมื่อกี้หนุ่มคณะคอมพิวเตอร์ส่งข้อความมา! คืนนี้อู่ตี้ที่หอพวกเขาวันเกิด เลยชวนพวกเราทั้งหอไปกินข้าวด้วยกัน! ร้านกึ๊กเซ็นซีชาน!”
“ไปจริงเหรอ?” หลินเจียเจียนอนคว่ำอยู่บนเตียง จัดหมอนไปพลาง “เพิ่งกลับมาเรียนก็เหนื่อยแทบตายแล้ว เดิมทีฉันตั้งใจจะนอนทั้งคืนเลยนะ”
“ไปสิ! ทำไมจะไม่ไป! อาหารฟรีไม่กินก็เสียเปล่าน่ะสิ!” โจวถิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง แกว่งเท้าไปมาอย่างร่าเริง “อีกอย่าง ตอนที่สองหอเจอกันครั้งแรก หนุ่มทั้งสี่คนนั่นก็ดูใช้ได้ ไม่ได้ประหลาดอะไร แถมดูสะอาดดีด้วย”
พอพูดถึงหนุ่มทั้งสี่คน สาว ๆ ก็เริ่มคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติ
“พูดจริงนะ ฉันจำหนุ่มทั้งสี่คนได้ชัดมาก” จางอวี่ชิงหยุดมือที่กำลังทำงาน แล้วนับนิ้วพลางวิจารณ์ “อู่ตี้คนนั้นนิสัยคึกคักสุด ๆ พูดมากมาก ทั้งงานเอาแต่ส่งเสียงวุ่นวาย ดูก็รู้ว่าเป็นพวกชอบก่อเรื่อง คืนนี้เป็นเจ้าของวันเกิด คงยิ่งคึกกว่าเดิมแน่”