ชายชรายืนอยู่กลางห้องรับแขก พลางเล่าถึงที่มาที่ไปเสียงเบา
“ผมกับภรรยาเป็นอาจารย์เกษียณของมหาวิทยาลัยนี้ทั้งคู่ บ้านหลังนี้เป็นบ้านพักสวัสดิการที่มหาวิทยาลัยจัดสรรให้บุคลากรตั้งแต่หลายปีก่อน”
“หลายปีก่อนภรรยาผมจากไป ผมอยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้คนเดียวก็รู้สึกว้าเหว่เกินไป”
“ลูกสาวผมตั้งหลักปักฐานอยู่ที่เยียนจิง อยากให้ผมไปอยู่เป็นเพื่อน ต่อไปคงไม่ได้กลับมาหรงเฉิงแล้ว”
“ผมอยู่บ้านหลังนี้มาสองสิบกว่าปีแล้ว ผูกพันกับมันมาก เดิมทีก็ทำใจปล่อยเช่าไม่ลง แต่ปล่อยว่างไว้ก็เปล่าประโยชน์ คิดไปคิดมาก็เลยให้เช่าเสียเลย”
ชายชรามองฉีถงเหวย เห็นท่าทางสุขุมและคำพูดจาสุภาพ ก็รู้สึกถูกชะตาขึ้นมาไม่น้อย
ฉีถงเหวยกวาดตามองไปรอบบ้าน ยิ่งดูก็ยิ่งพอใจ
เมื่อเทียบกับหมู่บ้านทั่วไปนอกมหาวิทยาลัยแล้ว ย่านบ้านพักอาจารย์มีข้อได้เปรียบมากมาย ทั้งอยู่ในมหาวิทยาลัย ปลอดภัยและเป็นส่วนตัว สภาพแวดล้อมเงียบสงบ เข้าออกสะดวก ใกล้ทั้งอาคารเรียนและหอพัก อีกทั้งคนที่พักอยู่ก็เป็นระเบียบ ไม่พลุกพล่านจนรบกวนกัน
บ้านสามห้องนอนหลังนี้ยิ่งตรงกับความต้องการของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ