สองนาทีต่อมา จางฟานก็รีบวิ่งกลับเข้ามาในห้องจินซิ่วด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ
“ทุกคนหยุดเถียงกันก่อน! พนักงานหน้าเคาน์เตอร์บอกว่า... มีคนจ่ายบิลคืนนี้ครบหมดแล้ว! สามพันสอง ไม่ขาดสักบาท!”
ทั้งห้องเงียบกริบในพริบตา!
คนที่เมื่อครู่ยังเยาะเย้ยกันอย่างสนุกปาก รอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งค้าง ทุกคนต่างอึ้งไปตามๆ กัน
มีคนจ่ายบิลสามพันสองครบแล้ว แถมยังแอบจ่ายอีกต่างหาก?
วินาทีถัดมา สายตาทุกคู่ก็พร้อมใจกันหันไปมองฉินเฟิ่นที่ยังมีสีหน้าตกตะลึงโดยไม่รู้ตัว!
ชั่วขณะนั้น ห้องจินซิ่วเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
แววตาของทุกคนต่างเขียนคำว่า ‘เป็นอย่างที่คิดจริงๆ’ ไว้ชัดเจน
ในสายตาของพวกเขา งานเลี้ยงหรูหราคืนนี้ มีเพียงฉินเฟิ่นที่ฐานะทางบ้านดีและสอบติดคณะการเงินแห่งมหาวิทยาลัยเหยียนต้าเท่านั้น ที่มีทั้งกำลังทรัพย์และใจกว้างพอจะจ่ายเงินให้ทุกคน
เสียงยกย่องที่เพิ่งเงียบไปพลันดังขึ้นอีกครั้ง แถมยังคึกคักยิ่งกว่าเดิม
“ผมรู้อยู่แล้ว! ต้องเป็นฝีมือคุณชายฉินแน่ๆ!”
“สามพันกว่าบาท จ่ายแบบไม่กะพริบตาเลย ใจกว้างจริงๆ! เทียบกับบางคนที่หนีบิลแล้ว ใครเหนือกว่าใครก็เห็นชัด!”
“ฉินเฟิ่นไม่ใช่แค่คะแนนดีกว่าฉีถงเหวยแบบขาดลอย ฐานะทางบ้านกับใจกว้างก็เหนือกว่าทุกด้าน นี่แหละผู้ชนะในชีวิตตัวจริง!”